Wodniak pęcherzyka żółciowego – przyczyny, objawy i leczenie

Wodniak pęcherzyka żółciowego oznacza powiększony, rozdęty pęcherzyk żółciowy, który jest wypełniony przejrzystą wodną bądź śluzową treścią, płynem przesiękowym, który nazywa się białą żółcią.

Wodniak pęcherzyka żółciowego - objawy

Jakie objawy daje wodniak woreczka żółciowego? Ponieważ patologia jest powikłaniem kamicy, w której nie dochodzi do zakażenia żółci ani martwicy ścian pęcherzyka, wodniakowi nie towarzyszą cechy stanu zapalnego.

Oznacza to, że wodniak pęcherzyka żółciowego nie wywołuje dolegliwości bólowych. Nie występuje też gorączka. Może pojawiać się jedynie dyskomfort i kłucie w nadbrzuszu. Ból, jeśli się pojawi, jest niezbyt nasilony i tępy. Podczas badania w prawym nadbrzuszu wyczuwa się powiększony i gładki pęcherzyk żółciowy.

Do powikłań kamicy żółciowej należy nie tylko wodniak pęcherzyka żółciowego, ale i:

• napad kolki żółciowej,
• żółciowe zapalenie otrzewnej,
• ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego,
• ostre zapalenie dróg żółciowych,
• ostre zapalenie trzustki,
• ropniak pęcherzyka żółciowego.

W ich przebiegu pojawia się wysoka temperatura z dreszczami, silny i stały ból w prawym nadbrzuszu, a badania laboratoryjne wykazują wysokie stężenie białych krwinek.

Wodniak pęcherzyka żółciowego to skutek zatkania przewodu pęcherzykowego lub szyi pęcherzyka żółciowego przez złóg. Występuje w następstwie kamicy żółciowej. Jest postacią przewlekłego zapalenia pęcherzyka.

Przedłużająca się kamica żółciowa jest związana z obecnością kamieni będących złogami złożony z substancji chemicznych obecnych w żółci. Zwykle zbudowane są z cholesterolu, barwników żółciowych, jonów nieorganicznych oraz białek.

Prawidłowo substancje te rozpuszczają się w żółci i są następnie wydalane do przewodu pokarmowego. Zdarza się jednak, że dochodzi do nadmiernego zagęszczenia żółci oraz wytrącania złogów w drogach żółciowych. Z czym to ma związek?

Specjaliści podają, że do rozwoju kamicy żółciowej predysponuje:

• otyłość,
• dieta bogatotłuszczowa,
• cukrzyca,
• wysokie stężenie trójglicerydów we krwi,
• stan po zabiegach, takich jak resekcja żołądka, zespół krótkiego jelita, szwy w okolicy pęcherzyka żółciowego,
• płeć żeńska,
• czynnik hormonalny (estrogeny – żeńskie hormony płciowe),
• czynnik genetyczny.

Wodniak pęcherzyka żółciowego nie jest rakiem. Rak pęcherzyka żółciowego to nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek nabłonka błony śluzowej pęcherzyka żółciowego.

Choć przyczyny raka pęcherzyka żółciowego nie są dokładnie poznane, wiadomo że czynnik ryzyka stanowi przewlekła, wieloletnia kamica pęcherzykowa (złogi powyżej 3 cm), obecność polipów pęcherzyka żółciowego (powyżej 1 cm), torbiele dróg żółciowych oraz przewlekłe, wapniejące zapalenie pęcherzyka.

Do wykrycia wodniaka pęcherzyka żółciowego dochodzi najczęściej przypadkowo, podczas wykonywania USG jamy brzusznej. W przypadku wątpliwości bądź podejrzenia powikłań, wskazana jest tomografia komputerowa (TK) jamy brzusznej.

Pomocne są także badania laboratoryjne z krwi i moczu, między innymi ocena liczby białych krwinek czy funkcjonowania komórki wątrobowej. Jak leczyć wodniaka pęcherzyka żółciowego? Leczenie jest wyłącznie operacyjne, polega na jego usunięciu.

Jak zapobiegać rozwojowi kamicy żółciowej i powikłań? Przede wszystkim należy przestrzegać zasad prawidłowego żywienia. Specjaliści szczególnie polecają dietę śródziemnomorską bądź DASH.

Bardzo ważne, aby w codziennym jadłospisie znajdowały się warzywa, owoce, gruboziarniste produkty zbożowe oraz orzechy, pestki i nasiona. Warto spożywać dania gotowane w wodzie i na parze, pieczone w pergaminie lub naczyniu żaroodpornym bądź duszone na wodzie.

Jednocześnie należy dążyć do wykluczenia z diety bogatokalorycznej żywności o wysokim stopniu przetworzenia (np. słodkie i słone przekąski, dania typu fast-food, słodzone napoje), nasyconych kwasów tłuszczowych oraz cholesterolu (np. tłustego mięsa, ale i pełnotłustych przetworów mlecznych).

Nie mniej ważne jest utrzymywanie optymalnej masy ciała, jedzenie 5 niewielkich posiłków co 3-4 godziny, zrezygnowanie z potraw smażonych oraz podejmowanie różnych form aktywności fizycznej (kilka razy w tygodniu po co najmniej pół godziny).