Wyjątkowa fasola, która rośnie tylko w Polsce. Wartościowa dla serca i jelit

Mowa o fasoli wrzawskiej, regionalnym produkcie z Podkarpacia, uprawianym w widłach Wisły i Sanu, na terenie gmin Gorzyce, Zaleszany i Radomyśl nad Sanem. Jest odmianą fasoli tycznej typu Piękny Jaś, wyróżniającą się dużymi, jasnymi nasionami, cienką skórką i delikatnym smakiem.

W 2012 r. została wpisana do unijnego rejestru Chronionych Nazw Pochodzenia. Oznacza to, że pod tą nazwą można sprzedawać wyłącznie fasolę uprawianą na wyznaczonym obszarze, zgodnie z określonymi zasadami produkcji.

Fasola wrzawska jest ceniona również za właściwości kulinarne. Po ugotowaniu ma miękką, kremową konsystencję, a według specyfikacji produktu gotuje się około 10 minut krócej niż podobna fasola pochodząca spoza tego regionu.

Jedną z największych zalet fasoli jest zawartość potasu, który pomaga regulować ciśnienie tętnicze, wspiera pracę mięśni i prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Odpowiednia podaż tego pierwiastka ma istotne znaczenie dla zdrowia serca.

Fasola dostarcza również błonnika pokarmowego. Wspomaga pracę jelit, pomaga zapobiegać zaparciom i przedłuża uczucie sytości po posiłku. Może także korzystnie wpływać na stężenie cholesterolu oraz tempo wchłaniania glukozy.

Wartościowym składnikiem fasoli jest także białko roślinne, niezbędne do budowy i regeneracji tkanek. Dzięki jego zawartości fasola może być dobrym zamiennikiem części mięsa w codziennym jadłospisie, szczególnie w połączeniu z produktami zbożowymi i warzywami.

Fasola wrzawska dostarcza ponadto magnezu, który wspiera pracę mięśni i układu nerwowego, oraz folianów uczestniczących w podziale komórek i produkcji czerwonych krwinek. Zawiera również żelazo potrzebne do wytwarzania hemoglobiny i transportu tlenu w organizmie.

Żelazo obecne w fasoli jest gorzej przyswajalne niż to pochodzące z mięsa. Jego wchłanianie można poprawić, łącząc fasolę z produktami bogatymi w witaminę C, na przykład papryką, natką pietruszki lub sokiem z cytryny.

Fasola zawiera oligosacharydy, które podczas fermentacji w jelitach mogą powodować wzdęcia i nadmierne gazy. Odpowiednie przygotowanie pomaga ograniczyć te dolegliwości.

Suchą fasolę najlepiej namoczyć na kilka lub kilkanaście godzin, następnie odlać wodę, przepłukać nasiona i ugotować je w świeżej wodzie do pełnej miękkości. Nie należy spożywać fasoli niedogotowanej.

Osoby, które rzadko jedzą rośliny strączkowe, powinny zaczynać od niewielkich porcji i stopniowo zwiększać ich ilość. Fasola wrzawska sprawdzi się w zupach, sałatkach, pastach kanapkowych i daniach jednogarnkowych.

Osoby z chorobami nerek, u których konieczne jest ograniczenie potasu, powinny uzgodnić ilość fasoli w diecie z lekarzem lub dietetykiem.

Źródło: Food & Nutrition Research, MRiRW