Zakażania wirusem Coxsackie

Zakażenie wirusem najczęściej występuje w porze letniej lub jesiennej w krajach o chłodniejszym klimacie, natomiast w tropikalnych częściach świata do zakażenia może dojść przez cały rok.

Wyróżnia się wiele odmian tego wirusa, które ogólnie dzieli się na dwie grupy:

• Coxsackie A – odpowiadają głównie za choroby serca i dróg oddechowych,
• Coxsackie B – są przyczyną chorób dotyczących układu nerwowego.

Do zakażenia wirusem dochodzi głównie drogą kropelkową. Możliwe jest zarażenie z człowieka na człowieka, ale także w wyniku wypicia wody zanieczyszczonej wirusem czy też kontaktu z kałem osoby chorej. W pierwszym tygodniu po zarażeniu wirusem osoba chora jest najbardziej zakaźna dla innych osób. Największe ryzyko zakażenia wirusem występuje u niemowląt i dzieci poniżej 5 roku życia.

U ok. 50% zakażonych wirusem nie występują żadne objawy. W drugiej grupie przypadków występuje nagle wysoka gorączka, bóle głowy i bóle mięśni, czasami ból gardła, ból brzucha, nudności. U większości dzieci gorączka trwa około 3 dni, a następnie znika.

Do innych specyficznych objawów, które występują w zakażeniu wirusem Coxsackie, zaliczamy:

• bolesne, czerwone pęcherze w gardle i na języku, dziąsłach, podniebieniu twardym jamy ustnej, wewnątrz jamy ustnej, na policzkach, dłoniach i na podeszwach stóp,
• infekcję gardła, w wyniku której pojawiają się owrzodzenia na migdałkach i podniebieniu miękkim,
• krwotoczne zapalenie spojówek - powoduje ból oczu, pojawia się obrzęk i zaburzenia widzenia.

Zakażenia wirusem Coxsackie powodują różnorakie choroby, a wśród nich: zapalenie gardła, diabelska grypa – z gorączką i bólami mięśniowymi w obrębie brzucha, klatki piersiowej, kończyn, którą może wikłać wirusowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba bostońska, zapalenie opłucnej, zapalenie jąder, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ostre zapalenie trzustki. Uważa się też, że zarażenie tym wirusem sprzyja rozwojowi cukrzycy typu 1.

Noworodki mogą zarazić się wirusem od matki w trakcie porodu. Objawy zakażenia ujawniają się do ok. 2 tygodni po urodzeniu. Bardziej narażone są na wystąpienie zapalenia opon-mózgowych czy zapalenia mięśnia sercowego.

Czasem same objawy nie wystarczą, by postawić diagnozę zarażenia tym wirusem. Lekarz może zlecić badanie wirusologiczne. W większości przypadków niegroźne objawy ustępują same po kilku dniach. W celu zmniejszenia występującego bólu można stosować leki przeciwbólowe, np. paracetamol. Bezwzględnie nie wolno jednak stosować kwasu acetylosalicylowego, ponieważ może dojść do groźnego dla życia dziecka zespołu Rey'a. W przypadku, gdy gorączka trwa dłużej niż 24 godziny lub występują inne poważne objawy infekcji, należy koniecznie skontaktować się z lekarzem. Należy pić także dużo płynów, aby zapobiec odwodnieniu. Antybiotykoterapii nie stosuje się w leczeniu ze względu na to, że antybiotyki nie działają na wirusy.

Źródła

1. Dziubek Z. Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2748-9
2. Cianciara J., Juszczyk J., Choroby zakaźne i pasożytnicze, Czelej, Lublin 2007, ISBN 978-83-60608-34-0
3. Magdzik W., Naruszewicz-Lesiuk D., Zakażenia i zarażenia człowieka. Epidemiologia, zapobieganie i zwalczanie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-2568-0
4. Boroń-Kaczmarska A. Choroby zakaźne w zarysie, Pomorska Akademia Medyczna, Szczecin 2004, ISBN 83-89318-35-0