Zapalenie pęcherza a częste oddawanie moczu

Przed bakteriami chronią nas mechanizmy układu odpornościowego:

• prawidłowy odczyn pH moczu,
• związki znajdujące się w błonie śluzowej dróg moczowych,
• wydzielanie do moczu przeciwciał odpornościowych,
• skuteczne oddawanie moczu.

Gdy spada nasza odporność, wzrasta ryzyko "złapania" infekcji. Zakażenie dróg moczowych najczęściej bierze swój początek od nieleczonego zakażenia cewki moczowej. Choroba jest wywoływana przez rozmaite bakterie: najczęściej pałeczki jelitowe oraz gronkowce. Zakażenie wywołane przez grzyby dotyka osoby o słabej odporności, które długo leczyły się antybiotykami. Infekcje dróg moczowych mogą wywoływać również drobnoustroje przenoszone drogą płciową.

• ból brzucha w okolicy cewki,
• przykre odczucia (ból, pieczenie) w czasie oddawania moczu,

• częste oddawanie moczu w dzień, konieczność oddawania moczu w nocy,

   

• nietrzymanie moczu spowodowane naglącym, gwałtownym parciem na mocz,

   

• zazwyczaj brak objawów bólowych w okolicy nerek, niekiedy domieszka krwi w moczu.

   

Choroba, pomimo obecności w moczu bakterii, może również niekiedy nie wywoływać objawów lub są one bardzo dyskretne (np. dyskomfort okolicy cewki) Stan ten określamy jako tzw. bakteriomocz bezobjawowy. Bakterie są wówczas wykrywalne podczas badania ogólnego i bakteriologicznego moczu. Podczas badania moczu bierze się pod uwagę występowanie bakterii oraz obecność i liczbę leukocytów. Do badania pobiera się mocz ze środkowego strumienia. Jeśli liczba leukocytów i bakterii jest podwyższona, świadczy to o stanie zapalnym. W celu określenia rodzaju bakterii, która jest odpowiedzialna za zapalenie dróg moczowych, wykonuje się posiew moczu. Jest to badanie bakteriologiczne.

Bezobjawowy bakteriomocz może się utrzymywać, jednakże leczenia nie wymaga. Może występować u dzieci, kobiet w ciąży, cukrzyków, przed zabiegami chirurgicznymi lub u osób z osłabioną odpornością. Zapalenie pęcherza moczowego leczy się likwidując przyczyny powstawania i jego skutki. Niekiedy należy zniwelować przeszkodę utrudniającą oddawanie moczu. Poza leczeniem zasadniczym (leki dezynfekujące drogi moczowe) należy:

• niekiedy pozostać w łóżku,
• pić około 2 litrów wody dziennie,
• przeciwdziałać zaparciom.