Zaparcia atoniczne - charakterystyka, objawy, diagnostyka, dieta

Zaparcia występują wówczas, gdy wypróżniamy się nieregularnie, rzadziej niż trzy razy w ciągu jednego tygodnia. Zaparcie, znane również jako zatwardzenie lub obstrukcja, oznacza oddawanie twardego, zbitego stolca z koniecznością nadmiernego parcia i uczuciem niepełnego wypróżnienia. U pacjenta cierpiącego na zaburzenia rytmu wypróżniania oddawanie stolca bywa nie tylko trudne, ale i czasem bardzo bolesne. Przedłużające się obstrukcje mogą zagrażać naszemu zdrowiu, z tego powodu warto zadbać o prawidłową liczbę wypróżnień.

Problemy z zaparciami są niezwykle powszechne u osób zamieszkujących kraje wysoko rozwinięte. Statystyki pokazują, że nieprzyjemna dolegliwość dotyczy 20-30 procent polskiego społeczeństwa.

Zaparcia atoniczne spowodowane są spowolnioną perystaltyką jelit. Zmniejszona perystaltyka skutkuje nadmiernym wchłanianiem wody w obrębie jelita grubego, a także zagęszczeniem mas kałowych. Zaparcia atoniczne bywają dla pacjentów niezwykle problematyczne.

Osoby borykające się z zaparciami atonicznymi mogą odczuwać nie tylko problemy z wypróżnianiem, ale również obniżony apetyt, obniżoną motorykę jelita grubego, zmęczenie, senność, bladość skóry, brak energii, słabość kończyn dolnych, hipotonię mięśni brzucha. Zalegająca w jelitach treść pokarmowa może powodować również dolegliwości bólowe brzucha.

W przebiegu zaparć atonicznych dochodzi do oddawania zbitego, twardego stolca, przypominającego suche wałki. Przewlekłe zaparcia wymagają odpowiedniej diagnostyki lekarskiej, istnieją jednak pewne domowe sposoby na zatwardzenie. W przypadku wystąpienia tego rodzaju dolegliwości warto zastosować zwiększoną podaż błonnika.

Diagnostyka zaparć atonicznych zwykle opiera się na przeprowadzeniu bardzo dokładnego wywiadu lekarskiego. W trakcie rozmowy z pacjentem lekarz pyta o to:

• jak wygląda stolec i jaka jest jego spoistość?
• jakie objawy oprócz problemów z wypróżnianiem występują u pacjenta?
• jak często pacjent oddaje stolec?
• jakie środki farmaceutyczne stosuje pacjent?
• czy zaparcia występują na przemian z rozwolnieniem?

Jeśli lekarz nie ma pewności z jakim problemem boryka się pacjent, może skierować go na dodatkowe badania. W rozpoznaniu zaparć atonicznych pomocne bywa wykonanie:

• morfologii krwi, OB, CRP, jonogramu, poziomu glukozy, kreatyniny, mocznika i TSH,
• badania kału na tzw. krew utajoną,
• kolonoskopii,
• manometrii odbytu i odbytnicy.

Zaparcia atoniczne bywają bardzo problematyczne. Pacjenci, którzy cierpią na tę dolegliwość niejednokrotnie zastanawiają się jak pobudzić jelita do wypróżnienia. W przypadku zaparć atonicznych warto zadbać o odpowiednią dietę. Wskazane jest spożywanie produktów zawierających dużą ilość błonnika. Doskonałym źródłem włókna pokarmowego jest kasza jęczmienna, ryż brązowy, otręby, kasza gryczana, jabłka. Co jeszcze pomaga na zaparcia tego rodzaju? Suszone morele, suszone figi oraz suszone śliwki. W diecie na zaparcia warto uwzględnić maślankę, kefiry, jogurty naturalne, ale również zwiększoną podaż niegazowanej wody mineralnej.