Życie z tętniakiem aorty
Tętniak aorty to poszerzenie aorty, czyli dużej tętnicy, w której krew płynie od serca do reszty ciała. Aorta dzieli się na piersiową i brzuszną, zależnie od miejsca w którym się znajduje. Tętniak aorty może się rozwinąć na całej długości. Jednak najczęściej tworzy się tętniak aorty brzusznej. Dwie trzecie tętniaków aorty brzusznej nie ograniczają się tylko do tej strefy aorty, lecz aorty biodrowe wykazują także podobne nieprawidłowości. Tętniak aorty jest wrzecionowatego kształtu. Jego wewnętrzne ściany są wyścielane skrzepami krwi, które układają się na aorcie jak sklejki.
W tym artykule:
Narażeni na chorobę
Tętniak aorty najczęściej jest wykrywany u osób po 60. roku życia. Mężczyzni chorują dwa razy częściej. U około 5% mężczyzn po 60. roku życia występują objawy tętniaka aorty. Podwyższone ryzyko choroby występuje u osób palących , z wysokim ciśnieniem krwi , podwyższonym cholesterolem , a także u cukrzyków . Prawdopodobieństwo wystąpienia tętniaka aorty jest jeszcze większe, gdy ktoś w rodzinie zmagał się z tą chorobą.
Objawy tętniaka
Tętniak aorty brzusznej zazwyczaj nie daje żadnych objawów. Jest on często przypadkowo wykryty przez wykonanie ultrasonografu czy tomografii jamy brzusznej. Jeśli występują jakieś objawy tętniaka to jest to najczęściej ból, występujący w środkowej części brzucha i promieniujący w stronę pleców. Ból jest stały, może jednak być chwilowo uśmierzony podczas zmiany pozycji ciała. Chory może także odczuwać wyraźne pulsowanie w obrębie brzucha. Objawy tętniaka aorty mogą przez dłuższy czas się nie pojawiać. Jednak po latach może wystąpić nagły i stały ból w obrębie brzucha i pleców. Szybko rozwijający się tętniak aorty może ulec także pęknięciu. Zaistniałe pęknięcie tętniaka aorty powoduje nagły, ostry ból brzucha, czasami towarzyszy temu poszerzenie się jamy brzusznej oraz pulsowanie masy brzusznej. Pękniecie tętniaka często powoduje śmierć chorego. Około połowa osób, która nigdy nie poddała się leczeniu, umiera z powodu przerwania tętniaka w ciągu 5 lat. Tętniak mniejszy niż 5,5 cm bardzo rzadko pęka. Przerwanie następuje przy większym tętniaku i przy takim, który szybko narasta (więcej niż pół centymetra rocznie).
Wykrycie tętniaka
Nawet rozległy tętniak może być trudny do zdiagnozowania bez specjalistycznych badań, szczególnie u ludzi otyłych. Czasami badanie stetoskopem może wykryć nieprawidłowości aorty. W 90% promieniowanie Roentgena wykrywa wapń na ścianach aorty. Jednak czyste promieniowanie nie wskaże jak rozległy i duży jest tętniak aorty brzusznej. Wielkość może być określona w bezpieczny i nieinwazyjny sposób podczas ultrasonografu (98% skuteczności). Jednak nie jest on precyzyjny, jeśli chodzi o rozległość. Komputerowa tomografia tętniaka jest skuteczna w określaniu i wielkości i rozległości tętniaka. Jednak niesie ze sobą pewne ryzyko, gdyż badanie to dostarcza organizmowi dużą dawkę promieniowania. Również rezonans magnetyczny jest dość skuteczny w wykrywaniu tętniaka.
Leczenie tętniaka
Tętniak jest leczony operacyjnie w przypadkach, gdy jest on większy niż 5,5 cm. Celem operacji jest zapobieganie pęknięciu tętniaka. Operacja tętniaka polega na otwarci jamy brzusznej, znalezieniu aorty i wycięciu jej fragmentu. Syntetyczny przewód jest wszyty w miejsce usuniętej części ciała. Mniej inwazyjny jest zabieg wewnątrznaczyniowy. Nie wymaga on otwarcia jamy brzusznej, więc pacjent bardzo szybko wraca do dobrej kondycji. Jednak nie każdy tętniak może być usunięty tą metodą.
Leczenie tętniaka nieoperacyjne
Pacjenci z tętniakiem aorty mniejszym niż 5 cm powinni:
- rzucić palenie,
- kontrolować ciśnienie krwi,
- obniżyć poziom cholesterolu,
- przyjmować leki przepisane przez lekarza,
- kontrolować wielkość i prędkość przyrastania tętniaka.
Pomimo, ze tętniak aorty to bardzo groźna choroba, powodująca wiele zgonów, możemy dość skutecznie przeciwdziałać rozwojowi choroby, jeśli została u nas wykryta. Najważniejsze są regularne wizyty u lekarza i stosowanie się do jego zaleceń.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
