diagnostyka cukrzycy

Statystyki dotyczące cukrzycy są coraz bardziej alarmujące. Do 2030 roku ma na nią cierpieć ponad 10 proc. Polaków. Tymczasem ponad 700 tysięcy nie ma pojęcia, że choruje.

Krzywa insulinowa to badanie wykonywane zwykle razem z krzywą cukrową w celu sprawdzenia sposobu wydzielania insuliny oraz metabolizowania glukozy przez organizm. Jest zlecane między innymi w diagnostyce zaburzeń gospodarki węglowodanowej i cukrzycy. Na czym polega krzywa insulinowa i jak się do niej przygotować?

Przeciwciała anty-GAD to przeciwciała przeciwko enzymowi o nazwie dekarboksylaza kwasu glutaminowego. Należą one do autoprzeciwciał wytwarzanych w autoimmunologicznym procesie niszczenia wysp trzustkowych Langhansa, obok przeciwciał przeciwyspowych (ICA), przeciwciał przeciw fosfatazom tyrozyny (IA-2) oraz przeciwciał przeciw insulinie endogennej (IAA). Anty-GAD prowadzą do rozwoju insulinozależnej cukrzycy typu 1. Kiedy warto wykonać badanie przeciwciał anty-GAD?

Glukoza jest podstawowym źródłem energii naszego organizmu. Jest to cukier prosty, który składa się z sześciu atomów węgla. Jego stężenie wykrywa się na podstawie badania krwi. Niekiedy jej poziom jest za wysoki i ma to złe konsekwencje dla naszego zdrowia. Do pomiaru glukozy należy przystąpić na czczo. Każdy, nawet najmniejszy posiłek, może wywołać nieprawidłowy wynik. Prawidłowy wynik glukozy to ten, który znajduje się w granicach 70-110 mg/dl. Podwyższona glukoza ma wartość 120 mg/dl.

Sprawdzanie poziomu cukru we krwi jest szczególnie ważne zwłaszcza w przypadku diabetyków, którzy muszą stale kontrolować glikemię. Taki rodzaj badania wykorzystywany jest w profilaktyce w kierunku cukrzycy, w jej rozpoznawaniu. Poprzez badanie poziomu cukru we krwi odbywa się również kontrola cukrzycy. Stężenie glukozy we krwi wykonywane jest w stanach hipoglikemii, tzn. przy zbyt niskim stężeniu glukozy we krwi. Poziom glikemii powinno wykonywać się, gdy pojawiają się takie objawy, jak: postępujące zmęczenie, nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, zaburzenia widzenia, niewyjaśniony spadek masy ciała, stany zapalne narządów płciowych, stany zapalne skóry.

Kapilaroskopia to metoda diagnozowania problemów z mikrokrążeniem. Dzięki kapilaroskopii możliwe jest wczesne zdiagnozowanie zmian w naczyniach, które mogą być podstawą rozwoju wielu patologii naczyń i powikłań wielonarządowych. Ze względu na bezpieczeństwo, dostępność oraz możliwość wielokrotnego powtarzania badania kapilaroskopia stała się ważnym badaniem diagnostycznym.

Stężenie glukozy odnosi się do ilości cukru w płynach ustrojowych, najczęściej w osoczu krwi. Poziom ten wyraża się w miligramach na decylitr (mg/dL) lub milimolach na litr (mmol/L). Stężenie glukozy we krwi jest jednym z kluczowych wskaźników stanu glikemicznego organizmu. Pozwala także na zdiagnozowanie cukrzycy, czyli choroby charakteryzującej się zaburzeniami gospodarki glukozowej. Jakie są normy stężenia glukozy we krwi? Jakie są konsekwencje wysokiego lub niskiego stężenia glukozy?

„Słodkie życie” z cukrzycą nie jest wcale takie słodkie – konieczne są bowiem regularne badania glukozy, dzięki którym chory zna swój stan zdrowia i może kontrolować chorobę. Konieczność dokonywania wielokrotnych badań poziomu cukru, wiążących się z naruszeniem ciągłości skóry, wymaga stosunkowo sterylnych warunków. Sama procedura też zresztą do najprzyjemniejszych nie należy, co często powoduje znacznie rzadsze wykonywanie badania przez chorych na cukrzycę.

Badanie na obecność przeciwciał przeciwwyspowych jest wyrafinowanym badaniem laboratoryjnym pozwalającym na wczesne wykrycie cukrzycy typu 1. Test ów może także posłużyć do ustalenia przyczyn cukrzycy u osób dorosłych, u których trudno stwierdzić czy mamy do czynienia z cukrzycą typu 1 czy 2. Na podstawie różnic w antygenie (białku), przeciwko któremu skierowane są przeciwciała diabetolodzy wyróżniają ich następujące typy: ICA, IAA, IA-2