Aknemycin – skład, działanie, wskazania i przeciwwskazania

Aknemycin jest antybiotykiem z grupy makrolidów stosowanym miejscowo w leczeniu trądziku pospolitego, szczególnie postaci zapalnych i z obecnością grudek i krostek.

Trądzik pospolity (acne vulgaris) to przewlekła choroba skóry w obrębie aparatu włosowo-łojowego, której towarzyszy łojotok. Zwykle ogranicza się do miejsc, gdzie występuje zwiększona produkcja łoju (twarz, plecy, szyja, ramiona, górna część pleców). Towarzyszy jej obecność zaskórników otwartych i zamkniętych, grudek, krost, guzków, pseudocyst i torbieli ropnych umiejscowionych w okolicach łojotokowych.

Substancją czynną leku Aknemycin jest erytromycyna, antybiotyk wytwarzany przez szczep Saccharopolyspora erythraea. Zalicza się ją do substancji o działaniu bakteriostatycznym. Jest skuteczna wobec wielu gatunków drobnoustrojów.

Jak działa erytromycyna? Jej aktywność polega na hamowaniu syntezy białek bakterii poprzez zablokowanie rybosomów, które są niezbędne do syntezy białek. To uniemożliwia zarówno wzrost, jak i namnażanie się komórek bakteryjnych. Antybiotyk nie tylko działa na drobnoustroje, ale i hamuje rozkład lipidów łoju na powierzchni skóry.

Lek Aknemycin jest dostępny na receptę, tak jak i inne preparaty zawierające w składzie antybiotyki. Występuje jako płyn i maść:

• Aknemycin maść 20 mg/g (2 proc.), 25 g,
• Aknemycin płyn na skórę 20 mg/g (2 proc.), 25 ml.

W preparatach obecna jest substancja czynna (Erythromycinum) oraz substancje pomocnicze. Na przykład w maści występuje tytanu dwutlenek, talk, wazelina biała, butylohydroksytoluen (E321), parafina stała, parafina ciekła fosforan cetylo-stearylo poliglikolu, oleinian oleinowy, alkohol cetostearylowy, fosforan laurylo poliglikolu, sorbitol 70 proc., olejek zapachowy (perfume oil Gardenia PHO/060927, zawiera benzylu benzoesan, glikol propylenowy – E1520, alkohol benzylowy, benzylu salicylan ,aldehyd cynamonowy, alkohol cynamonowy, cytral, cytronellol, eugenol, farnezol, geraniol, hydroksycytronellal, izoeugenol, limonen, linalol), woda oczyszczona.

Aknemycin nie ma odpowiednika bez recepty. Inne preparaty na rynku polskim zawierające erytromycynę to Cusí Erythromycin 0,5 proc. (maść do oczu) i Erythromycinum TZF (tabletki powlekane).

Dostępny jest także Aknemycin Plus. To płyn na skórę, który zawiera erytromycynę i tretynoinę, to jest nie tylko antybiotyk makrolidowym, ale i metabolit retinolu. Jest dostępny na receptę. Sprawdza się w leczeniu wszystkich postaci trądziku, w tym postaci niezapalne z zaskórnikami i zapalne z grudkami krostkowymi, zwłaszcza u osób z dużym łojotokiem.

Jeden gram preparatu Aknemycin Plus zawiera 40 mg erytromycyny i 0,25 mg tretynoiny. Kosztuje około 45 złotych, a Aknemycin płyn i maść około 35 złotych.

Jakie są zalecane sposoby stosowania Aknemycinu? Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego u osób, które zmagają się z trądzikiem. Aplikuje się go na obszary skóry, na których występują zmiany chorobowe.

Przed nałożeniem maści należy oczyścić skórę, przemywając ją letnią wodą w celu usunięcia pozostałości poprzedniej dawki maści, następnie ją wysuszyć.

Maść i płyn można stosować wymiennie, aplikując je miejscowo na skórę dwa razy na dobę (np. rano i wieczorem). Co istotne, okres stosowania nie powinien przekraczać 4-6 tygodni. Kiedy można spodziewać się efektów terapii? Zwykle wyraźna poprawa jest obserwowana w ciągu miesiąca od rozpoczęcia kuracji.

Aknemycin, tak maść, jak i płyn, nie mogą być stosowane przez wszystkich pacjentów, nawet jeśli istnieją wskazania. Przeciwwskazanie stanowi nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Bardzo ważne jest także zachowanie różnych środków ostrożności. Na przykład kobiety karmiące piersią muszą dbać o to, by nie doszło do kontaktu niemowlęcia z produktem. Nie należy go stosować na okolice piersi.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Aknemycin? Ponieważ erytromycyna jest stosowana miejscowo i wchłaniana w minimalnym stopniu, jej działanie ogólnoustrojowe jest nieznaczne. W rzadkich przypadkach – szczególnie na początku leczenia – mogą wystąpić łagodny rumień lub delikatne złuszczanie naskórka. Wskutek długotrwałego stosowania może jednak dojść do wtórnych nadkażeń oraz zapalenia mieszków włosowych wywołanego przez bakterie Gram ujemne.

Skutki uboczne może wywołać długotrwałe stosowanie antybiotyków. Wiąże się z nim ryzyko nadmiernego rozwoju opornych na leczenie bakterii i grzybów. Jeżeli pojawią się zakażenia bakteryjne lub grzybicze, należy skonsultować się z lekarzem.