Łojotok - przyczyny, objawy, leczenie

Łojotok pojawia się, ponieważ skóra produkuję nadmierną ilość łoju skórnego. Uważa się, że choroba ma podłoże genetyczne, dlatego ryzyko choroby wzrasta, jeśli w rodzinie są chorzy.

Często sugeruje się, że nadmierna produkcja łoju jest reakcją alergiczną skóry na drożdże (malassezia) lub bakterie. Nie zostało to jednak potwierdzone badaniami.

Inne czynniki, które mogą przyczynić się do pojawienia łojotoku, to:

• sytuacje stresowe,
• warunki pogodowe,
• tłusta cera,
• nieprawidłowa higiena skóry, na przykład zbyt rzadkie mycie głowy,
• stosowanie kosmetyków do pielęgnacji skóry, które zawierają podrażniający alkohol,
• choroby skóry, np. trądzik,
• nadwaga i otyłość,
• choroby neurologiczne – choroba Parkinsona, urazy głowy, udar,
• zakażenie wirusem HIV.

Objawy łojotokowego zapalenia skóry mogą się pojawić w wielu miejscach. Zazwyczaj powstają tam, gdzie skóra produkuje więcej sebum. Części ciała, które są najczęściej zaatakowane schorzeniem, to:

• skóra głowy,
• czoło,
• powieki,
• okolice nosa,
• okolice ust,
• okolice uszu,
• fałdy skórne na ciele.

Łojotok u dzieci, pomimo iż wygląda nieestetycznie, nie jest groźnym schorzeniem. Uważa się, że nie jest to reakcja alergiczna rozwijającego się organizmu.

Skóra na głowie dziecka łuszczy się, płaty są grube, żółte lub brązowe. Skóra zmieniona chorobowo może pojawić się także na powiekach, uszach, wokół nosa i w pachwinach. Ciemieniucha może powodować u niemowlaka swędzenie.

Jeśli dziecko będzie się drapało, może dojść do powiększenia stanu zapalnego oraz może wystąpić krwawienie. Ciemieniucha pojawia się u niemowlaków i u starszych dzieci do lat 3.

Objawy łojotokowego zapalenia skóry, to:

• zmiany skórne,
• okolice ciała błyszczące się od sebum,
• łuszczenie skóry,
• swędzenie – intensywniejsze, jeśli skóra jest zainfekowana,
• delikatne zaczerwienienie,
• utrata włosów.

Łojotok może zostać złagodzony szamponami zakupionymi w aptece lub w drogeriach. Zalecane jest częste mycie głowy, najlepiej codziennie. Należy pamiętać, że szampon na łojotok musi zostać dokładnie spłukany.

Aktywne składniki takich szamponów to m.in. kwas salicylowy, cynk, selen, ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy). Preparaty zawierające selen, ketokonazol, kortykosteroidy mogą być stosowane w cięższych przypadkach.

Podczas mycia skóry głowy szamponem na łojotok, podziel włosy na kilka części, nałóż na jeden fragment skóry i chwilę masuj.

Preparaty stosowane na skórę twarzy lub klatkę piersiową powinny być stosowane dwa razy dziennie. Należy unikać agresywnie działających kosmetyków, które dodatkowo wzmogą produkcję łoju.

Obserwuje się pozytywne działanie promieni słonecznych na łojotok skóry, więc latem ludzie cierpiący na tę dolegliwość mogą spodziewać się znacznej poprawy stanu skóry, szczególnie jeśli dużo czasu spędzają na zewnątrz.Leczenie łojotoku może także wspomóc odpowiednia dieta - bogata w cynk, kompleks witamin B, witaminy A i E.

Łojotok nie jest zaraźliwy i nie jest zawsze oznaką braku odpowiedniej higieny. Diagnoza jest stawiana na podstawie obserwacji fragmentów skóry. Łojotok jest chorobą chroniczną, nie da się jej całkowicie wyleczyć, można jedynie kontrolować objawy. W przypadku choroby zalecana jest konsultacja z dermatologiem.

Źródła

1. Jabłońska S., Majewski S., Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-4154-5
2. Błaszczyk-Kostanecka M., Wolska H. Dermatologia w praktyce, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3715-9
3. Kaszuba A. (red.), Leczenie chorób skóry, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-027-6
4. Chorzelski T., Jabłońska S. Choroby skóry, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-2430-7