Amnioinfuzja
Amnioinfuzja jest zabiegiem przeprowadzanym u kobiet w ciąży, polegającym na doowodniowym podawaniu fizjologicznego roztworu NaCl. Amnioinfuzję wykonuje się w przypadkach zmniejszenia objętości płynu owodniowego, w tym w profilaktyce i leczeniu małowodzia, w wypadku zwolnienia rytmu serca płodu podczas porodu oraz w celu zapobiegania aspiracji smółki u płodu w trakcie porodu. Amnioinfuzja ma znaczenie zarówno diagnostyczne jak i terapeutyczne, np. poprzez zapobieganie wystąpienia hipoplazji płuc.
W tym artykule:
Wskazania do amnioinfuzji i zalety zabiegu
Wskazania do zabiegu to:
- amnioinfuzja diagnostyczna polegająca na zwiększeniu objętości płynu owodniowego przy małowodziu, w celu wykonania badań ultrasonograficznych;
- amnioinfuzja terapeutyczna w małowodziu, w celu osiągnięcia prawidłowej objętości płynu owodniowego;
- profilaktyka i leczenie zakażeń wewnątrzmacicznych poprzez bezpośrednie podawanie do jamy owodniowej antybiotyków;
- zapobieganie zespołowi aspiracji smółki w trakcie porodu.
Zalety amnioinfuzji:
- poprawa możliwości diagnostycznych oceny płodu w badaniu ultrasonograficznym;
- zapobieganie hipoplazji płuc;
- wyrównanie rytmu serca dziecka podczas porodu;
- wyższy wynik dziecka w skali APGAR;
- zapobieganie zamartwicy;
- zmniejszenie częstości wykonywania cesarskiego cięcia;
- zmniejszenie ryzyka ciężkiej kwasicy w chwili urodzenia;
- zapobieganie aspiracji smółki i zespołu aspiracji smółki.
Przebieg amnioinfuzji i powikłania po zabiegu
Podczas zabiegu wykorzystywany jest jedno- lub dwukanałowy cewnik domaciczny. Dzięki temu możliwe jest wprowadzenie do macicy izotonicznego roztworu: 0,9% roztworu soli fizjologicznej, 5% roztworu glukozy lub płyn Ringera przy jednoczesnym monitorowaniu skurczów macicy. Roztwór musi być podgrzany do temperatury ciała, pozbawiony pęcherzyków powietrza i podawany z szybkością 25 -50 ml na minutę, przy pomocy 50 ml strzykawki i plastikowego łącznika. Zabieg ginekologiczny wykonuje się w znieczuleniu miejscowym pod kontrolą USG. W przypadku amnioinfuzji diagnostycznej objętość podanego roztworu nie przekracza 200 ml. Amnioinfuzja diagnostyczna wykonywana jest z zastosowaniem barwnika, natomiast amnioinfuzji terapeutycznej dokonuje się bez zastosowania barwnika. Zabieg amnioinfuzji terapeutycznej najczęściej musi być powtarzany.
Powikłania amnioinfuzji:
- pęknięcie błon płodowych;
- zakażenie owodni;
- poród przedwczesny;
- zwiększenie napięcia podstawowego macicy;
- przedwczesne oddzielenie łożyska;
- zator płynem owodniowym.
Czym jest zespół aspiracji smółki?
Zespół aspiracji smółki to poważne niedotlenienie płodu w wyniku aspiracji wód płodowych wraz z przedwcześnie oddaną smółką. O zespole aspiracji smółki mówi się przy stwierdzeniu obecności u dziecka smółki w drogach oddechowych poniżej fałdów głosowych. Objawami tego schorzenia jest utrata na wadze noworodka oraz żółtawe podbarwienie skóry, paznokci i pępowiny. W wyniku aspiracji smółki może dojść do niedrożności dróg oddechowych, upośledzenia wymiany gazowej i zaburzeń oddychania.
Małowodzie ma silny związek z występowaniem wad rozwojowych płodu. Najczęściej występującymi wadami płodu są wady układu moczowego takie jak: agenezja nerek, wielotorbielowatość nerek, artrezja dróg moczowych.
Monika Miedzwiecka
Źródła
- Leczenie małowodzia
- Hanretty K. P. Położnictwo, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-34-5
- Bręborowicz G. Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3082-X
- Kaleta M. (red.), Podstawy położnictwa. Najważniejsze zagadnienia, Urban & Partner, Wrocław 2011, ISBN 978-83-7609-254-6
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
