Amputacja prącia

Częściowa penektomia przeprowadzana jest w celu przynajmniej częściowego zachowania penisa tak, aby możliwe było normalne oddawanie moczu oraz w celu zachowania funkcji seksualnej narządu. Amputacja prącia wykonywana jest zwykle w przypadkach operacji raka prącia. Podczas operacji stosuje się znieczulenie miejscowe podpajęczynówkowe, które znieczula okolice krocza lub znieczulenie ogólne, a funkcja oddawania moczu tymczasowo przekierowana zostaje w miejsce między moszną, a odbytem.

Zazwyczaj podczas częściowej penektomii usuwana jest żołądź, chociaż ostatnimi czasy lekarze starają się zachować jej jak największą część wraz z trzonem. Podczas operacji wraz z chorą tkanką usuwa się również kilka centymetrów zdrowej tkanki, aby zapobiegać nawrotom nowotworu. Po częściowej amputacji prącia możliwe jest dokonanie zabiegu rekonstrukcji narządu.

Całkowita lub radykalna amputacja prącia wiąże się z usunięciem całego narządu. Operacja przebiega podobnie do częściowej penektomii z tą różnicą, że przy radykalnej amputacji chirurdzy muszą starać się zachować funkcje fizjologiczne narządu, dlatego też funkcja oddawania moczu w miejscu między moszną, a odbytem zostaje ustanowiona na stałe.

Jeśli usuwany jest również pęcherz moczowy, niezbędne jest wytworzenie stomii (przetoki) moczowej. Dzięki wyłonieniu moczowodów mocz zbiera się w specjalnym woreczku noszonym pod ubraniem. Po całkowitej amputacji prącia rzadko przeprowadza się rekonstrukcję penisa, chociaż czasami przeszczepia się skórę z innej części ciała tak, aby kształtem przypominała usunięty narząd. Stworzony w ten sposób penis pełni jedynie funkcję estetyczną.

Amputacja prącia może stanowić część operacji zmiany płci mężczyzny, który czuje się kobietą. W tym przypadku zazwyczaj stosuje się penektomię częściową, po której następuje plastyka warg sromowych i pochwy. Podczas operacji zmiany płci chirurdzy starają się przekierować drogę oddawania moczu, z trzonu penisa formują pochwę, a z żołędzi łechtaczkę. Całkowita amputacja prącia nie jest wskazana w operacjach zmiany płci. Częściowa amputacja prącia jest preferowaną opcją w sytuacjach, gdy nie można uniknąć penektomii. W obu przypadkach możliwe jest jednak prowadzenie aktywności seksualnej, chociaż radykalna penektomia znaczenie ogranicza tę sferę życiową.

Jak każda operacja, tak i ta niesie ze sobą pewne ryzyko powikłań operacyjnych jak i pooperacyjnych. Aby możliwie w jak największym stopniu zminimalizować ryzyko powikłań pooperacyjnych, należy dokonać odpowiedniej oceny przedoperacyjnej pacjenta z dobraniem techniki i miejsca znieczulenia oraz miejsca przebywania pacjenta w okresie bezpośrednio po zabiegu. Ponadto istotna jest ocena czynników ryzyka pacjenta związanych ze stanem zdrowia i ogólnym samopoczuciem. Wyeliminowanie wszystkich czynników mogących zakłócić przebieg operacji minimalizuje ryzyko powikłań pooperacyjnych.

Źródła

1. Leczenie raka prącia
2. Babayan R.K., Oates R.D., Siroky M.B. Podręcznik urologii, diagnostyka i leczenie, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2
3. Kazoń M. (red.), Urologia (Seria Lekarza Praktyka), Urban & Partner, Wrocław 1997, ISBN 83-85842-71-3
4. Fibak J. CHIRURGIA. Podręcznik dla studentów medycyny., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2708-X