Arteriografia nerkowa
Arteriografia nerkowa, inaczej angiografia nerkowa albo badanie naczyniowe nerek, to rodzaj badania rentgenowskiego. Jak sama nazwa wskazuje, badanie dotyczy nerek i ich unaczynienia. Aby zobaczyć na obrazie rentgenowskim naczynia krwionośne, wprowadza się do nich tzw. kontrast, czyli substancję cieniującą.
Arteriografia nerkowa
Wskazania do arteriografii nerek
Należy zwrócić uwagę na następujące objawy:
- pojawienie się krwi w moczu;
- urazy nerek;
- nadciśnienie tętnicze.
Badanie to wykonuje się również po przeszczepie nerki. Arteriografia nerek jest pomocna przy diagnozowaniu poniższych chorób i anomalii:
- zwężenia lub zatorów tętnicy nerkowej i innych nieprawidłowości związanych z ukrwieniem nerek;
- nieprawidłowości w ukrwieniu układu moczowego;
- gruźlicy nerek;
- guzach nerek;
- guzach nadnerczy.
Przygotowania do arteriografii nerkowej
Przed arteriografią nerek należy wykonać badanie kreatyniny w surowicy oraz krzepnięcia krwi.
Trzeba pamiętać, że kontrast, czyli substancja cieniująca potrzebna do uzyskania obrazu, może uczulać. Jeśli występują skłonności do uczuleń, należy poinformować o tym lekarza.
Lekarz musi także posiadać wiedzę od pacjenta na temat:
- występowania u niego skazy krwotocznej;
- aktualnie przyjmowanych przez niego lekach;
- fakcie lub podejrzeniach bycia w ciąży.
Przede wszystkim nie można dopuścić, aby obraz rentgenowski został przesłoniony przez gazy lub kał w jelitach. Dlatego wieczorem, dzień przed badaniem, należy się wypróżnić, a na badanie przyjść na czczo.
Arteriografia nerkowa jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym, a w przypadku dzieci w znieczuleniu ogólnym. Podczas badania pacjent leży. Wkłucie przeprowadzone jest w okolicach pachwiny. Najpierw znieczula się to miejsce. Do tętnicy udowej wprowadza się cewnik, przez który podaje się kontrast. Po zbadaniu naczyń nerkowych, lekarz wyjmuje cewnik i zakłada opatrunek. Całe badanie nerek trwa kilkadziesiąt minut.
Jeżeli w czasie badania wystąpią jakieś dolegliwości, należy zgłosić je natychmiast lekarzowi. Nie należy wstawać, dopóki lekarz na to nie zezwoli oraz bez porozumienia z nim zdejmować opatrunku. Po badaniu, w miejscu wkłucia może pojawić się krwiak, a także uczulenie na kontrast.
Źródła
- Angiografia rezonansu magnetycznego tętnic nerkowych techniką 3D
- Rutkowski B., Angiografia nerkowa, Encyklopedia Badań Medycznych, Wydawnictwo Medyczne MAKmed, Gdańsk 1996.
- Wicke L. Atlas anatomii radiologicznej, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-019-1
- Pruszyński B. Wskazania do badań obrazowych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-3525-4
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
