Azitrox – skład leku, działanie, wskazania i skutki uboczne

Azitrox to dostępny na receptę lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Jest antybiotykiem makrolidowym, którego substancją czynną jest azytromycyna, półsyntetyczna pochodna erytromycyny.

Lek Azitrox ma postać tabletek powlekanych (500 mg) i proszku do sporządzenia zawiesiny doustnej (200 mg/5 ml). Posiada zamienniki.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające azytromycynę to:

• Sumamed (kapsułki twarde), Sumamed (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej), Sumamed (tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej), Sumamed (tabletki powlekane), Sumamed forte (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej),
• AzitroLEK (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej), AzitroLEK (tabletki powlekane), AzitroLEK 250 (tabletki powlekane), AzitroLEK 500 (tabletki powlekane),
• Azycyna (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), Azycyna (tabletki powlekane),
• Azibiot (tabletki powlekane),
• Azimycin (tabletki powlekane),
• Azithromycin Aurovitas (tabletki powlekane),
• Azithromycin Genoptim (tabletki powlekane),
• Azithromycin Krka (tabletki powlekane)
• Azyter (krople do oczu, roztwór),
• Bactrazol (tabletki powlekane),
• Macromax (tabletki powlekane),
• Nobaxin (tabletki powlekane).

Azytromycyna, substancja czynna leku Azitrox, jest zaliczana do substancji o działaniu bakteriostatycznym o szerokim spektrum działania (jedynie w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo).

Mechanizm jej działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych przez zablokowanie rybosomów. To uniemożliwia wzrost i namnażanie się patogenów. Ponieważ azytromycyna cechuje się długim okresem półtrwania oraz dużym stężeniem w zakażonych tkankach, leczenie nią trwa od 1 do 5 dni.

Azitrox 500 znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń wywołanych przez patogeny wrażliwe na azytromycynę.

Wskazaniem do jego wdrożenia jest:

• ostre zapalenie ucha środkowego,
• zakażenie górnych dróg oddechowych, np. zapalenie zatok, zapalenie gardła lub migdałków,
• zakażenie dolnych dróg oddechowych, np. zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, lekkie i umiarkowanie ciężkie zapalenie płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc,
• zakażenie skóry i tkanek miękkich, np. trądzik pospolity o umiarkowanym nasileniu u dorosłych, róża, liszajec, wtórne ropne zapalenie skóry, wczesne stadium boreliozy (rumień wędrujący),
• choroba przenoszona drogą płciową, np. niepowikłane zakażenia cewki moczowej i szyjki macicy wywołane przez Chlamydia trachomatis.

Stosowanie i dawkowanie Azitrox

Jeśli chodzi o dawkowanie leku Azitrox, jest ono ustalane indywidualnie w zależności wskazania i nasilenia zakażenia oraz wrażliwości drobnoustrojów, ale i stanu czy wagi pacjenta. Należy pamiętać, że lek Azitrox w postaci tabletek powlekanych stosuje się tylko u dzieci o masie ciała powyżej 45 kg.

U dzieci ważących mniej niż 45 kg należy stosować azytromycynę w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej.

Azitrox 500 jest lekiem, którego nie można stosować u wszystkich pacjentów, nawet jeśli istnieją wskazania. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, erytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe lub ketolidowe.

Leku, jak wspomniano, nie można wykorzystywać u dzieci, które ważą mniej niż 45 kilogramów. Stosowanie preparatu w ciąży jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu w okresie karmienia piersią. Wiadomo jednak, że azytromycyna przenika do pokarmu kobiecego.

Ze stosowaniem leku Azitrox 500 wiąże się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się takie skutki uboczne jak:

• ból głowy,
• nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha,
• reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, świąd, nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wykwity skórne, suchość skóry, nadmierna potliwość, ale również obrzęk naczynioruchowy, ale również reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny,
• zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie liczby eozynofili, bazofili, monocytów, neutrofilów, zmniejszenie stężenia wodorowęglanów we krwi.