Badanie stopnia czystości pochwy

Aby ujednolicić rozpoznania dokonywane na podstawie obrazu widzianego pod mikroskopem, stosuje się odpowiednią skalę do oceny flory bakteryjnej pochwy. W praktyce najczęściej stosuje się skalę sześciostopniową (według Jiroveca-Petera-Maleka) w postaci liczb rzymskich od I do VI, które oznaczają:

• I i II stopień – stan prawidłowy;
• III stopień – bakteryjne zapalenie pochwy;
• IV i V stopień – rzeżączkowe zapalenie pochwy;
• VI stopień – grzybicze zapalenie pochwy.

Badanie na czystość pochwy może być również przeprowadzone w połączeniu z badaniem cytologicznym. Pozwala ono ocenić wydzielinę z pochwy i rodzaj jej flory bakteryjnej. Daje odpowiedź na pytanie, czy istnieje stan zapalny w pochwie i ustala rodzaj zapalenia (bakteryjne, grzybicze itd.).

Wskazaniami do przeprowadzenia tego badania są:

• objawy toczącego się procesu zapalnego (świąd pochwy, świąd sromu, upławy);
• kontrola leczenia przeciwzapalnego;
• objawy stanu zapalnego dróg moczowych.

Badanie stopnia czystości pochwy może być wykonywane bez zlecenia lekarza.

Nie ma konieczności wykonywania przed tym badaniem innych badań dodatkowych. Kilka dni przed nim nie należy stosować dopochwowo leków miejscowych ani też wykonywać irygacji pochwy. Badanie mikrobiologiczne pochwy nie jest wykonywane w czasie krwawienia z dróg rodnych.

Do badania pacjentka rozbiera dolną część ciała i kładzie się na fotelu ginekologicznym. Lekarz pobiera wydzielinę z pochwy przy pomocy ezy, a więc cienkiego drucika, którego koniec zagięty jest w kształcie małej pętli albo za pomocą wacika, tzw. tupfera. Niekiedy zakłada jeden z typów wzierników dopochwowych, zwykle samotrzymających się, w celu uwidocznienia szyjki macicy.

Wydzielina z pochwy pobierana jest zwykle w kilku miejscach:

• z ujścia gruczołów Skenego, Bartholina;
• z ujścia cewki moczowej;
• z przedsionka pochwy;
• ze sklepień pochwy.

Pobierana wydzielina z pochwy jest odpowiednio przygotowywana w pracowni mikrobiologicznej. Rozprowadza się ją cienką warstwą na powierzchni suchego i odtłuszczonego szkiełka podstawowego, jest to tzw. rozmaz mikrobiologiczny. Tak przygotowany preparat jest utrwalany i wybarwiany. Uzyskany rozmaz poddawany jest ocenie mikroskopowej. Wynik przekazywany jest w formie opisu z podaniem numeru według skali oceny mikrobiologicznej czystości pochwy. Badanie trwa kilkanaście sekund i może być powtarzane wielokrotnie.

Przed jego wykonaniem należy zgłosić lekarzowi ewentualne leczenie miejscowe pochwy. Przeprowadza się je u pacjentek w każdym wieku, także u kobiet będących w ciąży.

Źródła

1. Rozpoznaj swojego wroga, czyli o drobnoustrojach wywołujących infekcje pochwy
2. Słomko Z. Ginekologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3153-9
3. Dębski R. Ginekologia kliniczna Tom 1-3, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-013-9
4. Bręborowicz G. (red.), Ginekologia, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-39-6
5. Gladwin M., Trattler B. Mikrobiologia kliniczna, D.W. Publishing Co., Szczecin 2010, ISBN 1-57107-109-1
6. Szewczyk E.M. Diagnostyka bakteriologiczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 83-01-14473-4
7. Bręborowicz G. Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3082-X