Bakteryjne zapalenie prostaty

Bakteryjne zapalenie prostaty, jak sama nazwa wskazuje, wynika z zakażenia różnego rodzaju bakteriami. Do najczęściej wywołujących to schorzenie zaliczamy bakterie Gram (-), w szczególności Escherichia coli, bakterie z rodzaju Proteus, Enterobacter i Klebsiella. Zapalenie prostaty może być powikłaniem zapalenia cewki moczowej, wywołanej przez drobnoustroje z rodzaju Chlamydia i Mycoplasma. Bakterie dostają się do gruczołu krokowego drogą płciową. Dlatego też bakteryjne zapalenie stercza często występuje u mężczyzn prowadzących swobodne życie seksualne, mających dużo partnerek seksualnych.

Do czynników zwiększających ryzyko zachorowania na bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego zaliczamy:

• wiek, częściej występuje po 30. - 40. roku życia;

• zaburzenia drożności cewki moczowej, szczególnie jej zwężenie, wywołane np. łagodnym rozrostem stercza. Powoduje to okresowe zatrzymania moczu, co sprzyja rozwojowi infekcji bakteryjnych;

• skurcze zwieracza zewnętrznego cewki;

• stulejka;

• zakażenia bakteryjne odbytu.

Ze względu na czas i nasilenie występowania objawów wyróżniamy:

• przewlekłe bakteryjne zapalenie stercza,

• ostre bakteryjne zapalenie stercza.

Ostre bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego najczęściej wynika z zakażenia bakteryjnego dróg moczowych lub spowodowane jest zakażeniem bakteriami z ognisk odległych dostających się do gruczołu krokowego drogą krwiopochodną. W tym typie choroby pojawia się powiększenie i obrzęk prostaty, która jest miękka i bolesna. W cięższych przypadkach pojawia się także częste i bolesne oddawanie moczu, wyciek ropnej wydzieliny z cewki moczowej lub nawet krwiomocz. Pojawiają się także objawy ogólne, jak wysoka gorączka czy dreszcze. Niekiedy może pojawić się problem z oddawaniem moczu, aż do całkowitego zatrzymania moczu. Ten typ zapalenia gruczołu krokowego stanowi ok. 20-30% wszystkich przypadków.

Przewlekłe bakteryjne zapalenie stercza pojawia się dosyć rzadko i najczęściej jest wynikiem przejścia ostrego zapalenia stercza w postać przewlekłą. Wtedy też pojawiają się bóle nad spojeniem łonowym, w kroczu czy okolicy krzyżowej. Pojawia się pieczenie i wyciek z cewki moczowej. W odróżnieniu od ostrej postaci, w przebiegu przewlekłego zapalenia nie pojawia się gorączka. Inne dolegliwości przewlekłego zapalenia stercza to częstomocz, ból krocza, ból jąder, ból w czasie wytrysku nasienia (ejakulacji), parcia naglące. Niekiedy w nasieniu może pojawić się krew.

Diagnozowanie choroby polega przede wszystkim na odróżnieniu choroby od niebakteryjnego zapalenia prostaty. Diagnostyka polega na wykonaniu badania moczu i wykryciu bakterii w moczu oraz wydzielinie stercza. Potwierdzenie rozpoznania bakteryjnej postaci zapalenia stercza uzyskuje się, gdy w badaniu mikroskopowym wykrywane są białe krwinki (w ilości co najmniej 10) oraz makrofagi obarczone ciałami tłuszczowymi. Nie należy wykonywać masażu stercza, ponieważ powoduje on dolegliwości bólowe.

Leczenie polega na stosowaniu antybiotyków i leków wspomagających. Przy ostrej postaci choroby stosowany jest dożylnie antybiotyk. Postać przewlekłą także leczy się lekami przeciwbakteryjnymi i kuracje kontynuuje się przez 4-6 tygodni. Gdy zablokowany jest odpływ moczu, należy zastosować zabieg cystostomii. Leki wspomagające to leki roślinne stosowane w leczeniu chorób gruczołu krokowego.