Betadine - wskazania, przeciwwskazania, skutki uboczne, interakcje

Betadine to lek w formie maści do stosowania na zmiany alergiczne, oparzenia, owrzodzenia, rany oraz zakażenia skóry. Substancją czynną jest powidon jodowany, który wykazuje właściwości antybakteryjne, wirusobójcze, niszczy grzyby i niektóre pierwotniaki.

Maść Betadine odkaża skórę, przyspiesza jej regenerację i proces gojenia. Skład Betadine to:

• powidon jodowany,
• wodorowęglan sodu,
• makrogol 400,
• makrogol 4000,
• makrogol 1000,
• makrogol 1500,
• woda oczyszczona.

Betadine jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na skórę w celu miejscowego leczenia ran, owrzodzeń, zakażeń oraz oparzeń. Przed nałożeniem produktu należy delikatnie umyć i osuszyć ciało, a zmiany pokryć dużą ilością maści. Całość można okryć opatrunkiem lub bandażem. Preparat może być stosowany maksymalnie przez czternaście dni.

Maść Betadine nie może być stosowania przez osoby uczulone na substancję czynną lub jakikolwiek składnik pomocniczy produktu. Dodatkowo po preparat nie powinny sięgać osoby chore na nadczynność tarczycy, Hashimoto, opryszczkowe zapalenie skóry Duhringa, a także pacjenci leczeni jodem radioaktywnym lub scyntygrafią.

Ponadto, stosowanie maści nie jest wskazane w przypadku wola guzkowe koloidowego lub wola endemicznego. Używanie Betadine w ciąży oraz okresie karmienia piersią wymaga konsultacji z lekarzem, ze względu na przenikanie substancji czynnej do łożyska.

W efekcie możliwe jest wystąpienie tymczasowej nadczynności tarczycy u matki i dziecka, z tego względu zaleca się wykonanie badania TSH u kobiety oraz noworodka.

Działania niepożądane obserwowane podczas kuracji to świąd i zaczerwienienie skóry, pojawienie się niewielkich pęcherzyków czy obrzęk naczynowo-ruchowy. Rzadko spotykane skutki uboczne to reakcja anafilaktyczna, nadczynność tarczycy oraz zaburzenia czynności nerek.

W sytuacji, gdy nałożymy większą dawkę maści warto skonsultować się z lekarzem, ze względu na ryzyko wchłaniania się jodu, który może spowodować rozwinięcie się wola tarczycowego.

Należy mieć na uwadze, że stosowanie Betadine na rozległe rany może doprowadzić do wystąpienia objawów zatrucia jodem, takich jak:

• metaliczny posmak w ustach,
• ślinotok,
• pieczenie gardła lub jamy ustnej,
• problemy żołądkowe,
• biegunka,
• opuchnięcie powiek,
• niewydolność nerek,
• bezmocz,
• niewydolność krążenia,
• obrzęk głośni,
• obrzęk płuc,
• kwasica metaboliczna.

Zatrucie jodem wymaga przywrócenia równowagi elektrolitowej, a także monitorowania pracy nerek oraz tarczycy.

Przed zastosowaniem produktu należy porozmawiać z lekarzem o wszystkich stosowanych lekach. Betadine wchodzi w interakcje między innymi z preparatami, zawierającymi rtęć, wodę utlenioną, kwas benzoesowy oraz taurolidynę.

Działanie Betadine mogą osłabiać maści enzymatyczne, a jednoczesne używanie leków antyseptycznych może skutkować wystąpieniem nieestetycznych przebarwień na skórze.

Warto mieć świadomość, że podczas kuracji naturalne jest zafałszowanie wyników badań hormonów tarczycy, oznaczenia hemoglobiny oraz glukozy z moczu i stolca.