Biopsja wątroby – wskazania i przeciwwskazania, przebieg, wyniki

Biopsja wątroby to pobranie jej tkanki, a następnie wnikliwa obserwacja fragmentu organu pod mikroskopem. Postępując w ten sposób, specjalista jest w stanie rozpoznać zmiany zachodzące w komórkach i postawić diagnozę. Biopsja wątroby ułatwia dobranie lekarstw.

Zaleca się wykonanie biopsji wątroby, gdy podejrzewa się u chorego wirusowe zapalenie wątroby lub przewlekłe tudzież aktywne zmiany w tymże organie. Osoby, które mają uszkodzoną wątrobę  w wyniku wpływu toksyn również powinny  wziąć pod uwagę wykonanie tego badania.

Bezwzględnie wskazana jest biopsja wątroby osobom, które cierpią na żółtaczkę lub marskość wątroby i nie znają przyczyny zachorowania. Zaleca się ją także tym, którzy otrzymali informację o nieprawidłowej strukturze tkanki wątroby przy badaniu USG lub tomografii komputerowej.

Zrezygnować z biopsji wątroby powinni pacjenci, którzy cierpią na zaburzenia krzepnięcia krwi, mają w danym okresie nasiloną żółtaczkę, stwierdzono u nich torbiele na wątrobie lub jej naczyniakowatość.

Nie powinni jej robić także ci, którzy borykają się z ostrym ropnym zapaleniem pęcherzyka żółciowego czy w ogóle dróg żółciowych. Generalnie rzecz biorąc, wszystkie stany ropne wokół tego organu, w tym zapalenie otrzewnej, są przeciwwskazaniem do wykonania biopsji wątroby. Kobiety w ciąży nie powinny być poddawane badaniu.

Warto zaznaczyć, iż możemy wyróżnić dwa rodzaje biopsji: niecelowaną, czyli innymi słowy ślepą i celowaną. Pierwsza z nich polega na pobraniu wycinka przez wkłucie igły w międzyżebrza po prawej stronie, po środkowej linii pachowej. Drugi natomiast polega na uzyskaniu fragmentu organu podczas badania laparoskopowego, USG lub tomografii komputerowej.

Podczas biopsji wątroby pacjent leży na plecach, a lekarz stara się określić umiejscowienie wątroby. Po jej znalezieniu do odpowiedniego miejsca wprowadza znieczulenie. Po około dziesięciu minutach czyni nacięcie skalpelem – kilkumilimetrowe. Wówczas może wprowadzić specjalną igłę, tak zwaną biopsyjną, która jest przygotowana w odpowiedni sposób, i którą wprowadza się w miąższ wątroby. W tym czasie pacjent nie powinien oddychać. Po tym krótkim zabiegu specjalista zakłada opatrunek.

Całość pobrania biopsji wątroby trwa zaledwie dwadzieścia minut, jednak po założeniu opatrunku uciskowego, powinno się leżeć na prawym boku około trzech godzin w odpowiednim ułożeniu, następnie zmienić pozycję – położyć się na wznak i tak należy spędzić dobę.

Wycinek wątroby może mieć sześć przestrzeni wrotnych, wówczas w wyniku badań można znaleźć dwie wartości. Pierwsza w skali od 0 do 4 punktów, gdzie 0 to brak jakichkolwiek zmian patologicznych, a 4 oznacza poważne zaburzenia organu. W sytuacji, gdy przestrzeni wrotnych jest mniej niż cztery, wówczas w wynikach powinna być zawarta diagnoza choroby.