Ceftriakson - charakterystyka i działanie, wskazania, działania niepożądane, leki z ceftriaksonem

Ceftriakson jest organicznym związkiem chemicznym, a także antybiotykiem ß-laktamowym i cefalosporyną III generacji. Wykazuje on działanie bakteriobójcze. Przeznaczony jest do stosowania dożylnego lub domięśniowego. W aptekach dostępne są:

• proszki do sporządzania roztworu do infuzji, zawierające w składzie Ceftriakson
• proszki do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań z Ceftriaksonem.

Produkty lecznicze zawierające w składzie ten antybiotyk dostępne są za okazaniem recepty od lekarza.

Mechanizm działania Ceftriaksonu polega na blokowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co w konsekwencji prowadzi do rozpadu obłonionych elementów komórki, a także całkowitej jej likwidacji.

Antybiotyk jest skuteczny wobec takich patogenów jak bakterie Brucella, dwoinka zapalenia płuc, paciorkowce grupy A i B, pałeczka okrężnicy, Klebsiella, dwoinka rzeżączki. Ceftriakson jest również zalecany przy leczeniu rozsianej postaci boreliozy.

Zazwyczaj wskazaniem do stosowania ceftriaksonu jest:

• bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
• bakteryjne zapalenie wsierdzia,
• choroba przenoszona drogą płciową np. kiła, rzeżączka,
• zakażenie kości,
• zakażenie stawów,
• bruceloza,
• zakażenie skóry przebiegające z powikłaniami,
• choroba zakaźna w obrębie dróg moczowych np. powikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek,
• ostre zapalenie ucha środkowego,
• zapalenie płuc,
• rozsiana postać boreliozy.

Ceftriakson, podobnie jak większość środków leczniczych, może wywoływać tzw. działania niepożądane. Stosowanie go może powodować u niektórych pacjentów zmiany w morfologii krwi. Wśród najczęściej występujących zmian w morfologii krwi warto wyróżnić:

• eozynofilię, czyli zwiększoną liczbę granulocytów kwasochłonnych,
• leukopenię, czyli obniżoną liczbę leukocytów poniżej 4000/μL,
• małopłytkowość, czyli obniżoną liczbę płytek.

U innych pacjentów mogą również wystąpić następujące skutki uboczne, takie jak:

• rozwolnienie,
• wysypka na ciele,
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych,
• grzybica narządów płciowych,
• anemia,
• granulocytopenia,
• zaburzenia związane z krzepliwością krwi,
• dolegliwości bólowe głowy,
• zawroty głowy,
• nudności i wymioty,
• swędzenie skóry,
• zapalenie żył,
• podwyższony poziom kreatyniny we krwi obwodowej.

Kolejnymi działaniami niepożądanymi Ceftriaksonu są dolegliwości takie jak:

• skurcze jelit,
• obecność krwi w moczu,
• obecność cukru w moczu,
• niedokrwistość hemolityczna,
• wstrząs anafilaktyczny,
• stan zapalny w obrębie języka,
• stan zapalny jamy ustnej.

Leki zawierające Ceftriakson dostępne na polskim rynku to:

• Biotrakson (dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji),
• Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g (dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnych),
• Ceftriaxon-MIP i.v./i.m. 1 g (dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnych i wstrzykiwań domięśniowych).