Co oznaczają przeszczepy rodzinne?
W niektórych przypadkach przeszczep rodzinny jest jedyną i ostatnią formą ratunku dla osoby chorej. Mimo że polskie prawo daje możliwość oddania narządu lub jego części osobie spokrewnionej, to w naszym kraju tego typu przeszczepy wciąż należą do rzadkości.
Co oznaczają przeszczepy rodzinne?
Czym jest przeszczep rodzinny?
Żeby można było mówić o przeszczepie rodzinnym, pomiędzy dawcą a biorcą musi występować pokrewieństwo pierwszego stopnia. Czasami przekazanie organu choremu dotyczy osób, między którymi występuje silna więź emocjonalna, są to np. małżonkowie oraz pary żyjące w nieformalnych związkach. W przypadku, gdy na przeszczep narządu decyduje się osoba spoza rodziny, np. dalszy krewny, przyjaciel itp., wymagana jest zgoda sądu. Dawcą może być zawsze tylko osoba pełnoletnia. Psycholog stwierdza, czy dana osoba na pewno jest gotowa do tego typu zabiegu, a jej decyzja jest w 100% przemyślana.
Według specjalistów przekazanie pacjentowi organu przez osobę z nim spokrewnioną zmniejsza ryzyko odrzucenia przeszczepu oraz wystąpienia różnych komplikacji związanych z operacją. To także przede wszystkim szansa dla dzieci, które czasami muszą czekać bardzo długo, zanim przeszczep zostanie dokonany.
Na czym polega przeszczep rodzinny?
Aby można było dokonać transplantacji narządów, dawca musi wykazać się bardzo dobrym zdrowiem. W pierwszej kolejności zostaje przebadany przez lekarza ogólnego, a następnie poddawany licznym rutynowym badaniom, takim jak analiza moczu, morfologia czy pomiar ciśnienia. Jeżeli wstępne badania nie wykazują nieprawidłowości, zarówno dawca, jak i biorca kierowani są na specjalistyczne badania w wybranym ośrodku transplantacyjnym w kraju, na które zazwyczaj czeka się około 3 miesięcy. Jeżeli badania wykażą u dawcy dolegliwości lub choroby, z których ten do tej pory często nie zdawał sobie sprawy, wówczas transplantacja nie jest możliwa.
Zabieg przeszczepienia organu trwa do 2 godzin. Przy braku przeciwwskazań dawca może opuścić szpital już po tygodniu od operacji, z kolei biorca – po dwóch tygodniach do miesiąca czasu. Przez cały ten czas zarówno osoba chora, jak i dawca mają zapewnione wsparcie psychologiczne. Biorca musi po operacji ściśle stosować się do zaleceń lekarzy, aby nie dopuścić do odrzucenia przeszczepu. Ważne jest w tym wypadku przyjmowanie odpowiednich leków, stosowanie właściwej diety i unikanie zakażeń. Dawcy po przeszczepie do końca życia objęci są specjalistyczną opieką nefrologiczną i muszą poddawać się częstym kontrolom stanu zdrowia.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
