Co świadczy o impotencji psychogennej?

Impotencja jest problemem, którego doświadcza wielu mężczyzn. Zaburzenia te uderzają w męską godność i

poczucie własnej wartości . Impotencją nazwać można całkowitą lub częściową niemożliwość uzyskania wzwodu. Wyróżniane są trzy stopnie zaburzenia: łagodny, umiarkowany, całkowity. Przy umiarkowanych zaburzeniach erekcji występuje wzwód , choć jest on niepełny. Natomiast w przypadku 3 stopnia mężczyzna nie jest w stanie osiągnąć wzwodu.

Do powstawania impotencji przyczyniają się czynniki:

• biologiczne,
• psychiczne,
• społeczno-kulturowe.

W grupie biologicznych można wyróżnić: choroby, nałogi, przyjmowanie leków, zaburzenia hormonalne. Czynniki psychiczne to m.in. problemy związane z rozwojem i dojrzewaniem (patologia w rodzinie, negatywne wzorce, rozpad rodziny, itp.), osobowością (zaburzenia identyfikacji płciowej, lękliwość, fobie, kompleksy, itp.) oraz z życiem partnerskim (np. brak odpowiedniego partnera, zanik pożądania, rozpad więzi partnerskiej czy monotonia).

Zaburzenia erekcji mają różne przyczyny. Jednak zwykle związane są one zarówno z czynnikami organicznymi, jak i psychicznymi. Impotencja uderza w męskość, dlatego oprócz problemów fizjologicznych budzi także szereg trudnych emocji i prowadzi niejednokrotnie do silnych kryzysów.
Istnieją jednak podstawy do tego, żeby można było określić, który czynnik był pierwotną przyczyną zaburzeń potencji. Zaburzenia organiczne związane są z chorobami, nałogami, działaniem układu hormonalnego oraz przyjmowaniem niektórych leków. Jeśli wykluczone zostanie podłoże somatyczne zaburzenia, bierze się pod uwagę czynniki środowiskowe i psychiczne.

Organiczne zaburzenia erekcji różnią się znacząco od zaburzeń psychogennych. W przypadku tych pierwszych mężczyzna ma trudności z osiągnięciem wzwodu nie tylko w sytuacjach intymnych, w trakcie pieszczot czy masturbacji, nie występują u niego również erekcje nocne i poranne. Natomiast w przypadku zaburzeń na tle psychicznym mężczyzna odczuwa trudności lub całkowity zanik wzwodu w trakcie kontaktu seksualnego z partnerem czy partnerką. Występują u niego nocne i poranne wzwody oraz jest możliwe dla niego osiągnięcie erekcji w trakcie masturbacji.

U mężczyzn, którzy zgłaszają zaburzenia erekcji wykonuje się podstawowe badania i przeprowadza wywiad. Ma to na celu rozpoznanie przyczyny zaburzeń wzwodu i dobranie odpowiedniego sposobu leczenia. Jeśli badania laboratoryjne oraz wywiad wykluczą biologiczne zaburzenia, wtedy można mieć podstawy do stwierdzenia zaburzeń psychogennych erekcji. W przypadku impotencji wywołanej czynnikami psychicznymi, mężczyzna przeżywa spontaniczne wzwody – nocne i poranne. Zwykle trudności z osiągnięciem lub utrzymaniem wzwodu pojawiają się w kontakcie z partnerem czy partnerką. Mężczyzna jest sprawny fizycznie i zaburzenia erekcji nie są związane z funkcjonowaniem jego organizmu.

O impotencji psychogennej można mówić, kiedy wykluczone zostały czynniki biologiczne, a w niektórych sytuacjach (wzwody nocne, poranne, masturbacja, pieszczoty, itp.) mężczyzna osiąga wzwód. Problemy psychiczne stają się wtedy czynnikiem, który zaburza sprawności seksualną mężczyzny.

Zaburzenia erekcji wywołane czynnikami psychicznymi występują przede wszystkim u młodych mężczyzn. Mogą być one związane z niedoświadczeniem w sferze seksualnej, lękiem i niskim poczuciem własnej wartości. W grupie młodych mężczyzn zgłaszających się do specjalistów z zaburzeniami erekcji u około 70-90% związane jest to z czynnikami psychicznymi. Ze względu na swoje nikłe doświadczenie seksualne oraz niedojrzałość emocjonalną i społeczną, młodzi mężczyźni znacznie częściej cierpią na psychogenne zaburzenia erekcji. Również u mężczyzn dojrzałych mogą pojawiać się problemy z potencją tkwiące w psychice. Jednak nie jest to tak duży odsetek jak wśród młodych mężczyzn.

Impotencja psychogenna jest o wiele rzadszym schorzeniem niż impotencja organiczna. Aby ją leczyć należy określić źródło zaburzenia i starać się z nim walczyć za pomocą różnych form terapii.

Źródła

1. Klimasiński K. Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego, Kraków 2000, ISBN 83-233-1414-4
2. Jarema M., Rabe-Jabłońska J., Psychiatria, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4180-4
3. Jakima S., Lew-Starowicz M., Dysfunkcje seksualne w depresji, Most, Warszawa 2010, ISBN 978-83-60840-05-4
4. Gregoir A. Impotencja, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 832-00-185-36