Codziennie jadła brokuły. Mówi, jak zareagował jej organizm

Lauren Manaker, dietetyczka i autorka tekstu opublikowanego w serwisie "Prevention", przez siedem dni jadła codziennie porcję brokułów. Jak przyznała, początkowo była entuzjastycznie nastawiona do eksperymentu, bo to jedno z jej ulubionych warzyw. Szybko okazało się jednak, że nawet zdrowy i lubiany produkt może się znudzić, jeśli pojawia się w jadłospisie dzień po dniu. Już około czwartego dnia dietetyczka zaczęła szukać nowych sposobów na jego przygotowanie. Brokuły trafiały m.in. do frittaty, pesto czy innych dań.

Mimo kulinarnego znużenia eksperyment przyniósł kilka obserwacji dotyczących funkcjonowania organizmu.

Najwyraźniejsza różnica dotyczyła pracy układu pokarmowego. Brokuły są dobrym źródłem błonnika, który wspiera prawidłową pracę jelit i regularne wypróżnienia. – Moje trawienie stało się wyjątkowo regularne – przyznała Manaker. Dietetyczka zauważyła również, że odczuwała mniej wzdęć niż zwykle. Jej zdaniem codzienna dodatkowa porcja błonnika wyraźnie poprawiła komfort trawienny.

Brokuły dostarczają też związków działających prebiotycznie, czyli stanowiących pożywkę dla korzystnych bakterii jelitowych. Prawidłowa mikrobiota wspiera nie tylko trawienie, ale także funkcjonowanie układu odpornościowego i wchłanianie składników odżywczych.

Kolejna zmiana była widoczna "gołym okiem". Pod koniec tygodnia, w trakcie którego spożywała brokuły każdego dnia, Manaker miała wrażenie, że jej skóra wygląda nieco lepiej. – Moja skóra wydawała się trochę bardziej promienna – relacjonowała, zaznaczając jednocześnie, że po zaledwie siedmiu dniach trudno stwierdzić, czy była to rzeczywista zmiana.

Skąd takie wrażenie? Brokuły są bogate w witaminę C, która uczestniczy w produkcji kolagenu. Dostarczają również sulforafanu – związku o właściwościach przeciwutleniających. Może on pomagać chronić komórki przed stresem oksydacyjnym i uszkodzeniami wywoływanymi przez wolne rodniki.

Brokuły zawierają m.in. witaminę C, witaminę K, foliany, witaminę A i potas. Jednocześnie mają niewiele kalorii, dlatego łatwo włączyć je do codziennego jadłospisu. Jednak to, co wzbudza największe zainteresowanie badaczy i ekspertów z zakresu odżywania to sulforafan. Związek ten powstaje m.in. podczas krojenia i przeżuwania brokułów. Jest badany pod kątem wpływu na procesy przeciwzapalne, ochronę komórek przed stresem oksydacyjnym oraz naturalne mechanizmy usuwania niepożądanych substancji z organizmu.

Brokuły mogą także wspierać układ sercowo-naczyniowy. Obecny w nich potas jest ważny dla prawidłowego ciśnienia tętniczego, a rozpuszczalny błonnik może pomagać w utrzymaniu prawidłowego poziomu cholesterolu.

Choć brokuły mają wiele korzystnych właściwości, ich duże ilości nie zawsze będą dobrze tolerowane. Osoby z zespołem jelita drażliwego lub wrażliwym przewodem pokarmowym mogą po ich zjedzeniu doświadczać gazów, wzdęć czy bólu brzucha.

Ostrożność powinny zachować także osoby przyjmujące warfarynę i inne leki przeciwzakrzepowe. Brokuły zawierają sporo witaminy K, która wpływa na krzepnięcie krwi, dlatego nagłe zwiększenie jej ilości w diecie może zaburzyć działanie leków. Najważniejsze jest więc, by spożycie witaminy K było w miarę stałe, a większe zmiany w jadłospisie warto skonsultować z lekarzem.

Przy chorobach tarczycy znaczenie może mieć także sposób przygotowania brokułów. Warzywa krzyżowe zawierają związki wolotwórcze, czyli substancje, które w dużych ilościach mogą utrudniać tarczycy wykorzystywanie jodu potrzebnego do produkcji hormonów. Ich aktywność zmniejsza się jednak podczas gotowania, dlatego obróbka termiczna ogranicza potencjalny wpływ brokułów na pracę tarczycy.

Po tygodniu Manaker oceniła eksperyment pozytywnie, choć przyznała, że codzienne jedzenie brokułów zaczęło ją nużyć. – Brokuły są gwiazdą, ale nie muszą przyciągać całej uwagi – podsumowała.

Podstawą zdrowej diety powinna być przede wszystkim różnorodność. Brokuły mogą regularnie pojawiać się w jadłospisie, ale najlepiej łączyć je z innymi warzywami i produktami spożywczymi, które dostarczają odmiennych witamin, składników mineralnych i związków roślinnych.

Źródło: Prevention