Cystografia – charakterystyka, wskazania, opis badania

Badanie radiologiczne z użyciem kontrastu, pozwala na sprawdzenie kształtu i wielkości oraz ewentualnych zmian pęcherza moczowego. Cystografia dostarcza również informacji lekarzowi o wszelkich nieprawidłowościach w pracy pęcherza moczowego.

Wskazaniami do wykonania cystografii są wady wrodzone wady układu moczowego, urazy cewki moczowej lub urazy pęcherza. Lekarz może zlecić wykonanie badania radiologicznego z użyciem kontrastu, również mając podejrzenia czy w pęcherzu nie ma guzów lub uchyłki.

Cystografia może być także wykonywana u dzieci. Najczęstszym wskazaniem u wykonania badania radiologicznego z kontrastem u najmłodszych jest nietrzymanie moczu. Głównym objawem jest moczenie się w nocy.

Wskazaniem do wykonania cystografii jest także refluks pęcherzowo-moczowodowy. Objawem tego rodzaju refluksu jest wsteczny odpływ moczu z pęcherza, z powrotem do moczowodów. Cystografię należy również wykonać przed przeszczepem nerki.

Przeciwwskazaniami do wykonania cystografii jest uczulenie na kontrast, a także zakażenie układu moczowego. Badania radiologicznego z kontrastem nie wykonuje się także u kobiet w ciąży. Dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach, uczuleniach i o swoim obecnym stanie.

Jedyną formą przygotowującą do cystografii jest opróżnienie pęcherza. Następnie pacjent kładzie się na plecach na stole, gdzie wykonywane będą zdjęcia RTG. Do pęcherza zostaje wprowadzony cewnik, przez który zostaje podany kontrast – czyli środek cieniujący. Sygnałem, że pęcherz został dobrze napełniony, jest odczucie pacjenta w postaci silnego parcia na ten narząd. Dopiero po napełnieniu pęcherza, wykonywane jest zdjęcie rentgenowskie. Lekarz zleca najczęściej kilka ujęć w różnych pozycjach ciała i w różnych projekcjach. Na koniec badania cewnik usuwa się z pęcherza.