Daivobet – skład, działanie, stosowanie i środki ostrożności

Daivobet to lek wykorzystywany w leczeniu łuszczycy u dorosłych. Można kupić go wyłącznie na receptę jako Daivobet maść 15 g oraz 30 g i Daivobet żel 15 g, 30 g oraz 60 g. Obydwa produkty przeznaczone są do miejscowego nakładania na skórę.

Jaki jest skład leku Daivobet? Preparat zawiera dwie substancje czynne. To kalcypotriol oraz betametazon w postaci dipropionianu. Dodatkowo w żelu znajduje się także butylohydroksytoluen.

Betametazon to silny steroid, który ma działanie przeciwświądowe, przeciwzapalne oraz immunosupresyjne, ponadto zwęża naczynia krwionośne. Kalcypotriol odpowiada za różnicowanie keratynocytów, wpływa na zatrzymanie ich nadmiernego rozrostu.

Jeden gram maści Daivobet zawiera 50 mikrogramów kalcypotriolu oraz 0,5 mg betametazonu. Substancje pomocnicze to parafina ciekła, wazelina biała, eter stearylowy polioksypropylenu, all-rac-α-tokoferol, butylohydroksytoluen E 321.

Jeden gram żelu Daivobet 50 mikrogramów kalcypotriolu oraz 0,5 mg betametazonu. Substancje pomocnicze to parafina ciekła, uwodniony olej rycynowy, eter stearylowy polioksypropylenu, all-rac-α-tokoferol, butylohydroksytoluen E 321.

Wskazaniem do stosowania maści lub żelu Daivobet jest łuszczyca owłosionej skóry głowy bądź łuszczyca plackowata, która obejmuje skórę poza owłosioną skórą głowy, a jej przebieg jest łagodny lub umiarkowany.

Jak stosować Daivobet? Maść oraz żel należy nakładać miejscowo, wyłącznie na zmiany łuszczycowe. Pozostawić produkt do wchłonięcia. Bezpośrednio po aplikacji należy wstrzymać się z kąpielą lub prysznicem. Zazwyczaj lek aplikuje się raz na dobę. Maksymalna dobowa dawka wynosi 15 g. Zalecany przez producenta czas leczenia wynosi 4 tygodnie.

Daivobet nie może być stosowany przez wszystkich chorych. Lista przeciwwskazań jest dość długa. Znajduje się na niej:

• nadwrażliwość lub alergia pacjenta na jakikolwiek składnik leku,
• łuszczyca złuszczająca lub łuszczyca krostkowa,
• trądzik pospolity lub różowaty,
• rany lub owrzodzenia skóry,
• rybia łuska,
• zaburzenie metabolizmu wapnia, w tym hiperkalcemia,
• erytrodermia,
• wirusowe zapalenie skóry (np. opryszczka i ospa wietrzna),
• zakażenia grzybicze, bakteryjne oraz pasożytnicze,
• zmiany skórne towarzyszące gruźlicy,
• okołowargowe zapalenie skóry,
• rozstępy zanikowe,
• atrofia,
• łamliwość żył skórnych.

U kobiet ciężarnych leczenie preparatem Daivobet może być prowadzone tylko w sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Szczególną ostrożność trzeba zachować u kobiet karmiących piersią. Preparatu nie należy nakładać na piersi.

Stosując maść lub żel Daivobet należy zachować środki ostrożności, pamiętając by nie aplikować leku na:

• duże powierzchnie skóry (powyżej 30% powierzchni ciała),
• twarz,
• okolice narządów płciowych,
• błony śluzowe oraz fałdy skóry,
• pod opatrunki okluzyjne.

Ponadto Daivobet nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi kortykosteroidami, a w czasie leczenia zaleca się ograniczenie ekspozycji na słońce oraz inne źródła promieniowania UV.

Ze stosowaniem leku wiąże się ryzyko wystąpienia skutków ubocznych. Może je powodować steroid i betametazon. Czasem pojawia się:

• wzrost ciśnienia w gałce ocznej,
• zaćma,
• trudności w kontroli cukrzycy, wahania poziomu glukozy we krwi,
• łuszczyca krostkowa, zaczerwienienie skóry z towarzyszącymi żółtawymi krostkami,
• zaburzenia czynności nadnerczy, niepokój, depresja i zmęczenie.

Pomimo tego, że preparaty Daivobet są przeznaczone do stosowania miejscowego, wskutek wchłaniania betametazonu do organizmu mogą wystąpić ogólne działania niepożądane kortykosteroidów, takie jak supresja czynności kory nadnerczy czy zaburzenia metabolicznej kontroli cukrzycy.

Z kolei kalcypotriol może wywoływać reakcje alergiczne, takie jak silny obrzęk twarzy, ust, gardła lub innych części ciała, utrudnione oddychanie oraz podwyższone stężenie wapnia we krwi lub moczu.