Badanie płodności u kobiet

Konsultacja ginekologiczna musi zacząć się od poznania historii chorób i ogólnego stanu zdrowia kobiety. Lekarz musi wiedzieć:

• czy kobieta cierpiała np. na choroby przenoszone drogą płciową,
• czy przeszła operacje, szczególnie jeśli dotyczyły narządów płciowych,
• jakie jest spożycie przez kobietę alkoholu, kofeiny oraz czy pali papierosy,
• jak wygląda życie seksualne kobiety - jak często uprawia seks, czy są z tym jakieś problemy,
• czy kobieta jest lub była narażona na działanie szkodliwych substancji chemicznych, toksyn czy promieniowania,
• czy kobieta była w ciąży, czy urodziła dziecko,
• jakich metod antykoncepcji używa,
• czy już próbowała leczyć niepłodność.

Kolejnym krokiem jest określenie, jak wygląda cykl menstruacyjny. Dzieli się go na 4 części:

• menstruację,
• fazę folikularną,
• owulację,
• fazę lutealną.

W przypadku kobiet o nieregularnych miesiączkach, trudno jest określić moment owulacji, a jest to kluczowe dla zajścia w ciążę - faza okołoowulacyjna, czyli czas przed i po owulacji, to właśnie dni płodne.

Badanie fizykalne jest niezbędne, powinno się go zresztą przeprowadzać regularnie nie tylko przy badaniu niepłodności. Dzięki badaniu narządów płciowych zewnętrznych i wewnętrznych przez ginekologa, można wykryć infekcje bakteryjne czy grzybicze, utrudniające zapłodnienie.

Przeciwciała przeciwplemnikowe to część systemu immunologicznego, która uznaje plemniki za groźne dla organizmu i stara się je wyeliminować. Te przeciwciała zlepiają plemniki ze sobą, co ogranicza ich ruchliwość. Istnieją trzy rodzaje takich przeciwciał: IgG, IgM i IgA. Mogą one występować zarówno w organizmie kobiety (bada się krew), jak i mężczyzny (bada się krew i spermę).

Badania poziomu hormonów są bardzo ważne w diagnostyce niepłodności u kobiet. Dzięki nim można wykryć nieprawidłowości hormonalne, które często utrudniają zajście w ciążę. Są to zwykle badania:

• badanie poziomu FSH,
• badanie poziomu LH,
• badanie poziomu TSH,
• badanie poziomu progesteronu,
• badanie poziomu prolaktyny.

Test PCT to badanie niepłodności, inaczej nazywane testem Simmsa-Huhnera, przeprowadza się kilka godzin po stosunku. Bada się śluz szyjki macicy i zawarte w nim plemniki. To badanie niepłodności u kobiet i u mężczyzn, gdyż dzięki niemu można stwierdzić zarówno nieprawidłowości śluzu (może być np. zbyt gęsty i nie przepuszczać plemników) jak i plemników (mogą mieć nieprawidłową budowę lub obniżoną ruchliwość).

Diagnostyka niepłodności żeńskiej to także inne badania, które wykonuje się w rzadszych przypadkach, aby wykluczyć pewne schorzenia utrudniające zajście w ciążę. Są to na przykład różnego rodzaju badania obrazujące stan kobiecych narządów płciowych, jak histerosalpingografia czy histeroskopia.

Jeśli pragniesz mieć dziecko, musisz znać przyczynę, aby to skutecznie wyleczyć. Ciągle, mimo rozwoju medycyny, są przypadki, kiedy nie da się ustalić przyczyny niepłodności. Jednocześnie są kobiety, które z medycznego punktu widzenia nie powinny zajść w ciążę, a cieszą się zdrowym maleństwem.