Diured – działanie, dawkowanie, zamienniki i skutki uboczne

Diured to lek w postaci tabletek wydawanych na receptę, którego substancją czynną jest pochodna sulfonamidowa - torasemid. Ponieważ ta wykazuje silne działanie moczopędne, a i obniża ciśnienie tętnicze, lek jest stosowany w leczeniu u dorosłych nadciśnienia tętniczego i obrzęków spowodowanych zastoinową niewydolnością serca, obrzęku płuc, obrzęków pochodzenia wątrobowego lub nerkowego.

Na czym polega aktywność torasemidu? Substancja działa w obszarze pętli nefronu, tak zwanej pętli Henlego (stąd nazywa się go diuretykiem pętlowym), prowadząc do zahamowania zwrotnego wchłaniania jonów sodu i chloru. To prowadzi do nasilenia wydalania z moczem nie tylko sodu i chloru, ale i potasu oraz zwiększeniem objętości wydalanej wody.

Mechanizm ten odpowiada za działanie moczopędne tabletek Diured. Torasemid obniża również ciśnienie tętnicze krwi, ponieważ prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego.

Diured zamienniki i preparaty

Lek Diured jest dostępny w formie tabletek, jako:

• Diured, 5 mg, 30 tabletek,
• Diured 5 mg, 60 tabletek,
• Diured 10 mg, 30 tabletek,
• Diured 10 mg, 60 tabletek,
• Diured 20 mg, 30 tabletek,
• Diured 20 mg, 60 tabletek.

W aptekach dostępne są inne preparaty zawierające torasemid. To:

• Trifas 20 (roztwór do wstrzykiwań), Trifas 200 (roztwór do infuzji), Trifas 200 (tabletki), Trifas Cor (tabletki),
• Diuver (tabletki),
• Toradiur (tabletki),
• Toramide (tabletki),
• Torsemed (tabletki),
• Trifas 10 (tabletki).

Diured ma postać tabletek, które są przeznaczone do stosowania doustnego. Należy je przyjmować rano, popijając niewielką ilością płynu - niezależnie od posiłku. Dawkowanie leku zależy od wskazania. I tak terapia nadciśnienia tętniczego pierwotnego wymaga podawania dawki 2,5 mg raz na dobę, choć w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 5 mg na dobę.

Należy wiedzieć, że choć torasemid jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany. Choć jego maksymalne stężenie we krwi odnotowuje się po około 1–2 godzinach po przyjęciu leku, pełne działanie przeciwnadciśnieniowe nie jest odczuwalne natychmiast po rozpoczęciu leczenia, a po około 12 tygodniach stosowania preparatu.

Terapia obrzęków wymaga podawania 5 mg substancji czynnej raz na dobę. W razie potrzeby lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do 20 mg raz na dobę, czasem nawet do 40 mg na dobę.

Diured jest lekiem, który jak każdy preparat, może wywołać działania niepożądane. Jakie mogą być skutki uboczne jego przyjmowania? Często pojawiają się:

• zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, nudności i wymioty, ból żołądka), zmniejszenie apetytu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
• bóle i zawroty głowy,
• znużenie, osłabienie,
• zaostrzenie objawów kwasicy metabolicznej,
• skurcze mięśni (szczególnie na początku leczenia),
• zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zwiększenie stężenia glukozy i lipidów we krwi,
• zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej: hipokaliemia (zwłaszcza u chorych z zaburzeniami czynności wątroby oraz gdy występują wymioty lub biegunka), hiponatremia, odwodnienie.

Nawet jeśli istnieją wskazania do stosowania leku Diured, nie może być on wdrażany w przypadku każdego pacjenta. Przede wszystkim leku nie wolno stosować u dzieci i młodzieży, u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Inne przeciwwskazania to:

• nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub na inne pochodne sulfonylomocznika,
• zaburzenia rytmu serca,
• niedociśnienie tętnicze,
• zaburzenia czynności nerek z bezmoczem,
• zaburzenia czynności nerek spowodowane stosowaniem leków nefrotoksycznych,
• śpiączka wątrobowa i stany przedśpiączkowe,
• hipowolemia,
• stosowanie antybiotyków z grupy aminoglikozydów lub cefalosporyn.

Stosując lek Diured należy zachować środki ostrożności. Bardzo ważne jest, by osoby, u których wystąpią zawroty głowy lub podobne objawy, nie prowadziły pojazdów ani obsługiwały urządzeń mechanicznych.

Niekiedy przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie badań kontrolnych. Ma to związek z tym, że niektóre choroby oraz niedyspozycje mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu.

Należy także brać pod uwagę możliwe interakcje z innymi preparatami. Konieczne jest zatem poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach. Jest to szczególnie ważne w przypadku glikozydów nasercowych, kortykosteroidów, leków przeczyszczających czy przeciwnadciśnieniowych, salicylanów i antybiotyków.