Dlaczego badanie KTG podczas ciąży jest tak ważne?

Kardiotokografia – znana szerzej jako badanie KTG – to jedno z kluczowych badań, jakiemu powinna się poddać każda ciężarna kobieta. Pozwala ono lekarzom ocenić stan płodu i stwierdzić, czy dociera do niego wystarczająco dużo tlenu (szczególnie w trakcie skurczów porodowych macicy). Dowiedz się, dlaczego KTG jest tak ważne, kiedy je wykonywać i jak interpretować uzyskane wyniki.

Badanie kardiotokograficzne umożliwia lekarzowi zmonitorowanie dwóch bardzo istotnych kwestii: czynności skurczowej macicy oraz czynności serca obecnego w niej płodu. Zwykle trwa ono około pół godziny – wykonuje się je dłużej (i częściej niż standardowo) tylko w przypadku powodów do niepokoju lub obecności szczególnych przesłanek.

Każda przyszła mama powinna przejść badanie KTG zaraz przed przewidywanym porodem, a następnie poddawać się mu aż do rozwiązania, mniej więcej co drugi-trzeci dzień. Kardiotokografię przeprowadza się także już w trakcie porodu.

Jeśli ginekolog uzna, że są ku temu powody, może zlecić wykonanie badania także wcześniej (choć nie wcześniej niż w 25. tygodniu ciąży). Co zwykle skłania lekarza do takiej decyzji?

• odczuwanie przez matkę wyłącznie słabych ruchów dziecka lub nie odczuwanie ich w ogóle,
• krwawienia z pochwy,
• urazy brzucha,
• ciąża mnoga lub zagrożona,
• wykrycie u płodu wady serca,
• choroby matki, m.in. nadciśnienie tętnicze i cukrzyca.

Kardiotokografia polega na umieszczeniu na brzuchu kobiety dwóch pasów wyposażonych w czujniki. Podczas gdy jeden jest odpowiedzialny za pomiar bicia serduszka dziecka, drugi prowadzi rejestrację skurczów macicy. Lekarz może wprowadzić jeden z tych pasów przez cewnik.

Przez pół godziny kobieta powinna pozostawać w jednej, nieruchomej pozycji (najlepiej położona na lewym boku). Jeśli w trakcie badania zostaną wykazane jakieś nieprawidłowości, ulega ono stosownemu przedłużeniu, na przykład do godziny. W najgorszym wypadku ciężarna może zostać podpięta do aparatury na całą długość porodu, ale są to sytuacje skrajne i bardzo rzadkie.

Głowice zbierają dane i przesyłają je kablami do małego aparatu. Otrzymane wyniki są drukowane na pasku papieru, a w nowszych pracowniach pojawiają się na monitorze wraz z analizą dodatkowych niuansów. Oprócz tempa, w jakim bije serce płodu, badane są także oscylacja i akceleracje serca.

Prawidłowe tempo pracy serca dziecka wynosi od 110 do 160 uderzeń w ciągu minuty. Badanie KTG analizuje te wartość w odniesieniu do częstości skurczów macicy. Kiedy okazuje się, że serce maleństwa bije wolniej (co potwierdza bradykardię), lekarz może odpowiednio wcześnie wykryć niedotlenienie płodu.

Z kolei przy tempie szybszym niż 160 uderzeń na minutę mówimy o tachykardii, którą powoduje często zakażenie wewnątrz macicy. Dlatego kardiotokografia jest taka istotna: dzięki niej specjaliści mogą zareagować na ewentualne problemy, kiedy nie jest jeszcze za późno. Innymi słowy, pozwala ona zawczasu usunąć istotne komplikacje, które mogłyby zaszkodzić zdrowiu dziecka i przebiegowi samego porodu.

Materiał partnera