Dysplazja sutka - podstawowe informacje, diagnostyka

Dysplazja to inaczej zmiany przedrakowe komórek oraz zaburzenia w budowie tkanki, wskazujące na wczesny krok w kierunku transformacji nowotworowej, zaburzenia budowy komórek, ich dojrzewania i różnicowania oraz struktury. Zjawisko dysplazji sutka polega na stopniowej przebudowie zdrowego narządu, zatem dysplazja jest najbardziej stałym wykładnikiem histopatologicznego stanu przedrakowego nabłonka.

U kobiet pomiędzy 45. a 55. rokiem życia najczęściej można spotkać torbielowato-włóknistą chorobę gruczołu sutkowego charakteryzującą się licznymi, pojedynczymi zmianami drobnotorbielkowymi (dysplazja), jak i dużymi torbielami w miąższu sutka, będącymi wynikiem przewlekłych zaburzeń hormonalnych. Dysplazja sutka to także inne objawy, takie jak:

• niewielkie, elastyczne zgrubienia wewnątrz piersi,
• ból piersi,
• pieczenie w obrębie piersi,
• wydzielina z sutka.

Dysplazja to stan przejściowy między rozrostem a nowotworem. Rozwój raka inwazyjnego nie musi występować w każdej dysplazji, która dotyka sutki. Terminem dysplazja określa się zmiany poliferacyjno-zanikowe w sutku powstające pod wpływem zaburzeń hormonalnych. Takiego typu zmiany nie są stanem przednowotworowym, stąd określenie łagodna dysplazja sutka.

Łagodna dysplazja sutka (dysplasia benigna mammae) występuje u ponad połowy kobiet w różnych momentach życia. Nie znaczy to jednak, że można ją ignorować. Jakiekolwiek zmiana, która dotyka sutki powinna być jak najszybciej zgłaszana do lekarza ginekologa, gdyż tylko odpowiednie badania są w stanie potwierdzić, że zmiany rzeczywiście są łagodne i nie doprowadzą do rozwoju raka.

Dysplazja sutka to guzy nienowotworowe o charakterze niezapalnym. Przyczyna tej dolegliwości jest taka, że sutki są wrażliwe na nadmiar estrogenów. Zlokalizowana jest w okolicach zewnętrznych i górnych gruczołu w jednym lub w obu sutkach. Może pojawić się u młodych kobiet w postaci włóknistej. Występuje guz niewyraźnie ograniczony, do kilku centymetrów, wolny od tkanki tłuszczowej. W okresie okołomenopauzalnym dochodzi do zmian obustronnych, powstają torbiele oraz rozrost zrębu i nabłonka.

Dla ustalenia właściwego rozpoznania konieczna jest rozmowa z lekarzem, który podczas wizyty dokąłdnie zbada sutki oraz pozostałe narządy. Niezbędne są badania specjalistyczne: mammografia, USG piersi, biopsja z jego natychmiastowym badaniem histopatologicznym, RTG klatki piersiowej, a także badanie krwi pod kątem poziomu hormonów. W części przypadków usuwa się torbiele chirurgicznie, jeśli jednak zdiagnozowana zostanie łagodna dysplazja sutka, interwencja nie jest konieczna.

Jeśli stwierdzono dysplazję łagodną sutka, trochę trudniej jest przeprowadzać comiesięczne badanie piersi - jednak jest ono konieczne. Każde nowe zgrubienie pod skórą powinno być zbadanie przez lekarza ginekologa.

Źródła

1. Rak piersi w leczeniu systemowym
2. Stavros T. Ultrasonografia piersi, Medipage, Warszawa 2007, ISBN 83-89769-37-4
3. Czekanowski R. Choroby gruczołu sutkowego - menopauza - hormonalna terapia zastępcza, Borgis, Warszawa 2003, ISBN 83-85284-37-0
4. Berek J.S., Novak E. Ginekologia, Medipage, Warszawa 2008, ISBN 978-83-89769-46-6