Fonoholizm (uzależnienie od telefonu) - objawy, skutki, leczenie

Fonoholizm to uzależnienie od telefonu komórkowego. Zjawisko to jest rozpoznawane od niedawna, wykazano jednak, że nałóg ma podobny przebieg, jak w przypadku alkoholu, papierosów czy narkotyków.

Osoby urodzone po 1995 roku należą do pokolenia sieci i pokolenia szklanych ekranów. Dzieci i młodzież z tego grona spędzają bardzo dużo czasu w świecie wirtualnym, gdzie szukają rozrywki, kontaktu z innymi czy zrozumienia.

Niestety bardzo często internet staje się nieodłącznym elementem dnia, co negatywnie wpływa na relacje z rodziną, wykonywane obowiązki czy inne aspekty realnego życia. Wówczas mówi się o siecioholizmie, cyberzależności czy infoholizmie.

Najprostsza definicja uzależnienia od telefonu komórkowego to zachowanie, które wyróżnia utrata kontroli nad korzystaniem ze smartfona. W efekcie nałóg prowadzi do zaniedbywania pracy, nauki, potrzeby odpoczynku, diety, higieny czy zdrowia.

Wśród osób uzależnionych rozpoznaje się przymus ciągłej obecności telefonu w zasięgu ręki, urządzenie musi mieć dostęp do internetu i być włączone również w nocy.

Fonoholik, czyli osoba uzależniona, non stop sprawdza powiadomienia, wchodzi na ulubione media społecznościowe czy portale, mimo że robiła to chwilę temu.

Gdy z pewnych względów nie może sięgnąć po telefon czuje lęk, rozdrażnienie i duże zdenerwowanie. Wbrew pozorom uzależnienie od telefonu może występować u osób w różnym wieku, bez względu na stopień wykształcenia.

• nierozstawanie się z telefonem,
• trzymanie telefonu w ręce lub w zasięgu wzroku,
• częste sprawdzanie powiadomień i ulubionych stron,
• korzystanie z telefonu podczas jazdy samochodem,
• przerywanie rozmowy z kimś, by odebrać wiadomość,
• wychodzenie ze spotkania w celu odebrania telefonu,
• regularne robienie zdjęć selfie i publikowanie ich,
• wykonywanie codziennych obowiązków z telefonem w dłoni,
• ukrywanie przed innymi korzystania z telefonu,
• odczuwanie przymusu sprawdzenia telefonu,
• nieustanna gotować na odebranie telefonu czy odpisanie na wiadomość,
• odczuwanie lęku i zdenerwowanie na skutek przerwy korzystania z internetu,
• poczucie bezpieczeństwa uzależnione od bycia online,
• lęk przed zaległościami w internecie,
• szukanie zasięgu w telefonie za wszelką cenę,
• brak zgody na zabranie lub wyłączenie telefonu.

Fonoholizm sprawia, że inne czynności, obowiązki, a nawet dotychczasowa pasja nie ma takiego znaczenia jak kiedyś. Osoba uzależniona robi wszystko, by jak najwięcej czasu przeznaczyć na korzystanie ze smartfona kosztem edukacji, pracy, przygotowania posiłku czy zadbania o siebie.

Stopniowo ogranicza kontakty w świecie rzeczywistym i woli prowadzić rozmowy przez internet. Nie zauważa utraty wagi, zmęczenia, spożywania niezdrowych pokarmów, wypadania włosów i innych symptomów.

Fonoholik bardzo rzadko oddaje projekt na czas, ma nieskończenie wiele wymówek, jest zdekoncentrowany i niespokojny. Ma ogromne trudności z organizacją czasu wolnego, unika aktywności fizycznej, izoluje się od osób, z którymi miał kontakt na co dzień.

Zaprzestanie korzystania z telefonu skutkuje natomiast pojawieniem się objawów odstawiennych, takich jak lęk, pogorszenie nastroju, natłok myśli, marzenia senne o smartfonach, a także celowe lub mimiwolne ruchy palców, imitujące pisanie na klawiaturze.

Uzależnienie od telefonu wywołuje narastające problemy somatyczne, psychologiczne i społeczne, a także skutkuje utratą kontroli nad czasem spędzonym z telefonem w ręku.

Uzależnienie od telefonu powinno być traktowane podobnie jak w przypadku alkoholu czy narkotyków. Walka z nałogiem jest bardzo trudna, wymaga czasu, cierpliwości i ogromnych pokładów silnej woli.

Pierwszym krokiem jest zrozumienie swojego problemu i chęć zmiany. W takiej sytuacji ogromnie ważne okażą się rozmowy face-to-face, propozycje aktywności ruchowej, próby przypomnienia o dawnej pasji lub szukanie nowego hobby.

Duże znaczenie może mieć ustalenie godzin, w których dozwolone jest korzystanie z telefonu. Normy powinny być przygotowane w taki sposób, by osoba uzależniona miała coraz więcej czasu na życie w świecie realnym.

Po kilku tygodniach bez jakiejkolwiek poprawy uzasadnione będzie skorzystanie z pomocy specjalisty z dziedziny psychoterapii. Podczas spotkań pacjent będzie mógł uzmysłowić sobie przyczynę wystąpienia nałogu i pomoże w pokonywaniu codziennych trudności.