Gruczolak gruczołu krokowego - przyczyny, objawy, leczenie

Przyczyna występowania gruczolaka prostaty nie jest znana. Wiadomo jedynie, iż znaczącą rolę w rozwoju gruczolaka grają męskie hormony, ale dokładny mechanizm zjawiska jest niejasny.

Przerost prostaty nie zawsze przebiega symetrycznie. Zdarza się, że nawet nieznaczne powiększenie prostaty powoduje uciążliwe objawy zakłócenia przepływu moczu, jak w przy­padku hypertrofii płata środkowego stercza (gdy płat środkowy jest jedynym wykazującym rozrost).

Przerost gruczołu krokowego objawia się: częstym i bolesnym oddawaniem małych ilości moczu, niecałkowitym opróżnianiem pęcherza, zmniejszeniem intensywności strumienia moczu. Następują zaburzenia w funkcjonowaniu nerek i może wystąpić zapalenie dróg moczowych. W trakcie choroby pęcherz rozciąga się coraz bardziej, narasta ból przy mikcji, rozciąganie moczowodów, nawet wodonercze. Czasami zdarza się także mimowolne oddawanie moczu. Choroba ta wiąże się przede wszystkim z ciągłym dyskomfortem dla chorego.

Gruczolak gruczołu krokowego w fazie początkowej może być leczony zachowawczo. Gdy dojdzie do zakażenia – stosuje się leki przeciwbakteryjne. Jeśli jest konieczne – wykonuje się operację. Leczenie chirurgicznie jest najbardziej radykalną z metod leczenia. Wiąże się jednak, jak każda operacja, z możliwością powikłań. Niekiedy po operacji może dojść do częstego oddawania moczu, czasami do nietrzymania moczu lub niepełnego opróżniania pęcherza moczowego.

Obecnie dostępnych jest bardzo dużo preparatów farmakologicznych pomagających w leczeniu gruczolaka stercza. Mogą one w pewien sposób ułatwić choremu oddawanie moczu, poprawić strumień moczu, zmniejszyć częstotliwość oddawania moczu w nocy i za dnia oraz spowodować, że w pęcherzu moczowym będzie przechowywana mniejsza ilość niewydalonego moczu. Wszystkie one poprawią stan chorego lub odroczą, albo nawet zapobiegną, konieczności przeprowadzenia operacji. Farmakologiczne leczenie prostaty ma jednak swoje negatywne strony, bowiem niektórzy pacjenci wykazują oporność na leki. Innym czynnikiem jest to, że niektóre preparaty są bardzo drogie i nie są dostępne dla każdego. Zaś leczenie nimi powinno być prowadzone przez wiele miesięcy z niewielkimi przerwami, co jeszcze bardziej zwiększa koszt leczenia.

Do tradycyjnych metod leczenia gruczolaka stercza możemy także zaliczyć terapię wibroakustyczną. Polega ona na poprawie krążenia krwi i limfy w obszarze gruczołu krokowego i sąsiadujących narządów. W wyniku tego zmniejsza się obrzęk, poprawia się kondycja pęcherza moczowego. Prowadzi do zmniejszenia częstotliwości oddawania moczu, poprawienia się strumienia moczu i obniżenia ilości moczu, pozostającego w pęcherzu moczowym. Dowiedziono, że połączenie terapii wibroakustycznej z leczeniem farmakologicznym nasila działanie leków, ze względu na zwiększenie ich koncentracji w obszarze działania.

Źródła

1. Choroby rozrostowe gruczołu krokowego
2. Babayan R.K., Oates R.D., Siroky M.B. Podręcznik urologii, diagnostyka i leczenie, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2
3. Fryczkowski M. Podstawy urologii. Podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy pierwszego kontaktu, Śląska Akademia Medyczna, Katowice 2000, ISBN 83-87114-55-3
4. Kleinman I., Lipshultz L., Podstawy urologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2188-X