Haszysz – czym jest, jak działa i czym grozi?

Haszysz, potocznie hasz, podobnie jak marihuana, jest przetworem konopi indyjskich lub konopi siewnych z rodziny konopiowatych. To rośliny, które zawierają kannabinole, substancje pobudzające receptory kannabinoidowe.

Główna, obecna w nich substancja psychoaktywna to należący do tej grupy tetrahydrokannabinol (THC). To substancja psychoaktywna i organiczny związek chemiczny z grupy kannabinoidów, izomer kannabidiolu, który jest nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych.

Zarówno konopie siewne (Cannabis sativa L.), jak i konopie indyjskie (Cannabis indica Lam.) są używką czy narkotykiem z uwagi na obecność zwiększonej ilości THC w porównaniu z innymi gatunkami konopi.

Jak powstaje hasz?

Haszysz otrzymuje się z odpowiednio spreparowanej – zlepionej i sprasowanej – żywicy krzewu konopi (marihuana to zioło, susz z liści i kwiatostanów roślin). Aby go uzyskać, do żywicy dodaje się tłuszcz stały lub miód.

Haszysz a zioło – różnica

Haszysz, w porównaniu z marihuaną, zawiera więcej THC, to jest substancji, która odpowiada za halucynogenne działanie narkotyku. Haszysz zawiera około 1-10 proc. THC, zaś marihuana od 4 do 15 proc. Hasz jest czarny na zewnątrz i ciemnobrązowy wewnątrz. Zapach palonego haszyszu jest dość charakterystyczny, tak jak i aromat marihuany.

Legalność haszyszu

Produkcja i posiadanie haszyszu są w Polsce nielegalne. W myśl ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 roku grozi za to kara grzywny, ograniczenia lub pozbawienia wolności do 3 lat.

Haszysz bywa palony z tytoniem w postaci ręcznie robionych papierosów (joint, skręt) lub z zastosowaniem fajki bądź fajki wodnej (bongo). Popularna jest zwłaszcza waporyzacja haszyszu.

Za działanie haszyszu odpowiada tetrahydrokannabinol. Doznania w dużej mierze zależą od ilości zażytego narkotyku. Zwykle pojawia się wiele pozytywnych wrażeń, takich jak:

• poczucie błogości,
• rozluźnienie,
• euforia,
• szczęście,
• pozytywne nastawienie do ludzi i świata,
• uczucie niewrażliwości na negatywne bodźce,
• gadatliwość,
• nadmierna wesołość,
• nadwrażliwość zmysłowa, wyostrzenie zmysłu wzroku i słuchu,
• ekscytacja,
• nadczynność psychoruchowa,
• wypowiedzi oderwane od kontekstu.

Przy dużych dawkach po haszyszu mogą być odczuwane stany:

• nierealności,
• depersonalizacji,
• zagubienia, bezradności,
• silnego lęku i zdenerwowania, paniki.

Pojawiają się także:

• zawroty głowy,
• zaburzenie koordynacji ruchowej, niezborność ruchowa (np. potykanie się).
• zaburzenia orientacji przestrzennej,
• wymioty, nudności,
• drżenie mięśni,
• napady paniki.

Jak długo trzyma hasz? To zależy. Zwykle faza po haszyszu trwa od godziny do 4 godzin.

Czy haszysz uzależnia? Tak. Substancja nie powoduje uzależnienia fizycznego, a psychiczne. Jest ono nie mniej dokuczliwe, a trudniejsze do wyleczenia. Zwykle wymaga pomocy specjalisty, terapeuty uzależnień.

W związku z uzależnieniem od haszyszu obserwuje się obniżenie potencjału intelektualnego, zaburzenia w zakresie komunikacji i współżycia z ludźmi, pogorszenie pamięci i zdolności koncentracji (typowe jest rozkojarzenie, roztargnienie, niemożność zebrania myśli).

Specjaliści u osób uzależnionych od marihuany i haszyszu często rozpoznają zespół amotywacyjny, objawem którego jest brak motywacji do działania, otępienie, apatia, zaburzenia pamięci i brak celów w życiu.

Ma to związek z tym, że THC, z uwagi na swoje właściwości (jest nierozpuszczalny w wodzie, ale rozpuszczalny w tłuszczach), pozostaje w organizmie nawet przez miesiąc. Gromadzi się nie tylko komórkach tłuszczowych organizmu, ale i komórkach glejowych mózgu. Z tego powodu jego długotrwałe przyjmowanie skutkuje spowolnieniem przekazywania impulsów nerwowych.

W skrajnych przypadkach uzależnienie od haszyszu prowadzi do halucynacji, ruchów pląsawiczych, zaburzeń płodności i widzenia, a nawet depresji.

Po dłuższym nieużywaniu haszyszu u osoby uzależnionej pojawia się zespół abstynencyjny, dla którego typowe jest rozdrażnienie, obniżony nastrój (pojawia się apatia, bierność), brak energii i chęci życia. Często dokucza bezsenność oraz natrętne, obsesyjne myśli o narkotyku.