Hipnoza w terapii uzależnień

Szacuje się, że 9 milionów Polaków regularnie sięga po popularnego „dymka”, a 1 milion spośród nas woli wypić przynajmniej 2 szklanki whiskey na koniec stresującego dnia. Dużym problemem są też narkotyki, które nie są już domeną młodych ludzi chcących doświadczyć nowych wrażeń, ale osób na wysokich stanowiskach, zamożnych i mających rodziny, którzy nie radzą sobie z presją życia.

Uzależnienie jest poważnym zaburzeniem, które prowadzi nie tylko do problemów psychicznych, ale w zależności od rodzaju uzależnienia, powoduje choroby zagrażające naszemu życiu. Uzależnienie od tytoniu jest główną przyczyną rozwoju raka płuc i raka krtani. Choroba alkoholowa prowadzi do zaburzeń pracy układu pokarmowego, marskości i raka wątroby oraz upośledzenia pracy układu nerwowego. Z kolei narkomania może doprowadzić do zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C, wirusem HIV oraz wirusem HCV. Aby uniknąć tych groźnych skutków uzależnienia, warto podjąć leczenie, którego składową będzie hipnoza.

Nazwa hipnozy pochodzi od imienia starożytnego greckiego boga Hypnosa. Uważano go za boga snu panującego w sennej krainie zatopionej w polach ziół i maków. I choć hipnoza jest znana już od dawna, to wciąż ciężko jest ją zdefiniować. Według niektórych jest stanem podobnym do snu, ale wywołanym sugestią, a dla niektórych jej specyfika jest po prostu niedefiniowalna. Również wykorzystanie nowoczesnych narzędzi nie pozwoliło na określenie tego, co dzieje się w mózgu w czasie hipnozy. Istnieją też różne opinie na temat moralności przeprowadzania hipnozy, dlatego uważa się, że jest dopuszczalne stosowanie hipnozy tylko w celach terapeutycznych przez doświadczonego lekarza.

To co wpływa na skuteczność hipnozy stosowanej w terapii uzależnień to fakt, że mechanizmy uzależnień powstają w mózgu uzależnionego nieświadomie, a hipnoza jest jedyną metodą pozwalającą na dotarcie do nieświadomości pacjenta i skonfrontowanie jej ze świadomością. Hipnoza jako terapia uzależnień może przyjąć trojaką formę. Pierwszą metodą leczenia nałogów jest metoda werbalna. W jej trakcie lekarz hipnotyzuje pacjenta i kieruje w jego stronę sugestie mówiące o jego samopoczuciu i zdrowiu. W ten sposób łatwo przekonać jest uzależnionego, że do szczęścia wcale nie potrzebuje alkoholu czy narkotyków. Drugą metodą jest skupienie uwagi pacjenta na konkretnym, np. szybko poruszającym się przedmiocie takim jak wiatrak bądź wahadełko. W jej trakcie lekarz również trafia do świadomości pacjenta dzięki słowom. Kolejną metodą jest tzw. metoda fascynacyjna. O ile pierwszych dwóch metod jest w stanie nauczyć się każdy z nas, o tyle metoda fascynacyjna wymaga specjalnych predyspozycji osoby wprowadzającej w hipnozę. Potrzebna jest tu umiejętność silnej koncentracji na płacie czołowym mózgu pacjenta, dzięki czemu jest przekazywana energia.

Nie każdy uzależniony może bezpiecznie poddać się hipnozie. Ta metoda terapeutyczna jest zabroniona dla kobiet będących w pierwszym trymestrze ciąży, ponieważ może wpływać na rozwój układu nerwowego dziecka i powodować powstawanie wad rozwojowych. Specjalista powinien też odradzić hipnozę dzieciom poniżej 15 roku życia, osobom chorym psychicznie i będącym w depresji oraz cierpiącym na epilepsję.

Jest polecana natomiast wszystkim uzależnionym od tytoniu, alkoholu i substancji psychoaktywnych, którzy próbowali wielu rodzajów terapii, jednak zawsze wracali do nałogu. Terapia hipnozą pomoże także tym, którzy doświadczają uciążliwych dolegliwości związanych z odstawieniem danej substancji oraz tym, którzy w zupełności poddali się uzależnieniu, chociaż ich stan zdrowia wskazuje na konieczność zerwania z nałogiem. Warto wiedzieć, że hipnoza daje aż 80% skuteczność na utrzymanie abstynencji co najmniej przez rok od zakończenia terapii.

Chcąc poddać się hipnozie, warto pamiętać, że osoba, która ją przeprowadza powinna być dyplomowanym psychologiem, terapeutą lub lekarzem. Odpowiedniej osoby najlepiej jest szukać w poradniach uzależnień.