Jak wykonac badanie Holter EKG?

W celu rozpoczęcia badania Holtera pacjent musi się udać do szpitala lub poradni kardiologicznej aby lekarz mógł na nim „zamontować” urządzenie. Na klatce piersiowej umieszczane są elektrody, jak podczas zwykłego EKG, po uprzednim przygotowaniu skóry – odtłuszczenie alkoholem a u mężczyzn także ogoleniu włosów na torsie. Elektrody muszą być bardzo dobrze przyklejone, gdyż w odróżnieniu od standardowego badanie EKG muszą się utrzymać przez całą dobę. Odklejenie jednej z elektrod w czasie 24-godzinnego pomiaru rytmu serca zniekształci wynik. Elektrody są połączone kabelkami z urządzeniem rejestrującym, które jest niewielkie i najczęściej można je przypiąć do paska przez co umożliwia swobodne poruszanie. Po przyklejeniu elektrod i sprawdzeniu aparatu, pacjent najczęściej może iść do domu, wraca następnego dnia, aby zdjęto mu urządzenie i odczytano wynik.

Najważniejsze podczas badania Holtera jest to by rejestracja rytmu serca trwała przez całą dobę, łącznie z czasem snu. Nie wolno zdejmować elektrod, ani odpinać rejestratora, jeśli badanie ma być wiarygodne. Pacjent nie powinien także zachowywać się inaczej niż normalnego dnia. Badanie służy bowiem do oceny tego, jak serce zachowuje się w czasie normalnej codziennej aktywności, zarówno w spoczynku, wysiłku jak i we śnie. Oczywiście w czasie trwania badania należy unikać dużych wysiłków, większych niż zazwyczaj, gdyż podczas rejestrowania rytmu serca ma być oceniane, czy jest ono wydolne przy obciążeniu, które pacjent serwuje mu normalnie. Jednak jeśli ktoś na co dzień uprawia sport to nie ma konieczności, żeby przerywał treningi na czas badania. Nie trzeba jednak w czasie trwania pomiaru leżeć przez cały dzień na kanapie i się nie ruszać bo wtedy badanie też nie będzie miarodajne.

W czasie wykonywania Holtera serca można zachowywać się jak co dzień. Jednej czynności, której wykonywać nie można jest kąpiel. Zmoczone elektrody po prostu odpadną, ale urządzenie rejestrujące zepsuje się. Dla niektórych dzień bez mycia to dzień stracony, ale można się powstrzymać przez jeden dzień. Po zdjęciu elektrod i zinterpretowaniu wyniku można natychmiast wrócić do domu i wskoczyć pod prysznic. Podczas prowadzenia zapisu nie wolno także używać elektrycznych koców lub poduszek. Nie można także majstrować przy rejestratorze – lekarz na pewno ustawił wszystko tak jak być powinno.

Tak naprawdę głównym zadaniem pacjenta podczas wykonywania badania jest prowadzić taką samą aktywność jak zazwyczaj, zapomnieć o tym, że ma się podłączone elektrody. Rolą pacjenta jest także zapisywanie dolegliwości, które pojawiły się podczas prowadzenia zapisu Holter EKG, najlepiej z zanotowaniem konkretnego czasu, co umożliwi potem lekarzowi przypasowanie zgłaszanych dolegliwości do określonego fragmentu zapisu EKG. Powinien także zanotować co to były za objawy, tzn. czy to było uczucie kołatania serca, duszność, ból w klatce piersiowej etc. Jak wiadomo lekarz nie leczy zapisu EKG tylko pacjenta, więc ważniejsze są dolegliwości zgłaszane przez pacjenta niż zapis zaburzeń w EKG serca. Jednak jeśli udaje się połączyć dolegliwość z jej przyczyną np. zaburzeniami przewodzenia w mięśniu sercowym to łatwiejsze będzie zaproponowanie właściwego leczenie, gdyż będzie wiadomo, które nieprawidłowości zarejestrowane podczas badania są nieistotne, a które dają konkretne objawy.

Badanie EKG Holter może być bardzo przydatne przy diagnostyce chorób serca. Warunkiem prawidłowego wykonania badania jest to, żeby pacjent spędził dzień tak jak to robi zazwyczaj. Jeśli chodzi do pracy to powinien tam pójść, jeśli codziennie biega to tego dnia także powinien to zrobić. Badanie ma mieć tą przewagę nad zwykłym EKG, że obrazuje pracę serca w różnych sytuacjach. Pozwala ocenić jak serce radzi sobie przy zwiększonym obciążeniu spowodowanym wysiłkiem, czy może jest sprawne tylko w spoczynku. Holter EKG nie tylko pozwala rozpoznać zaburzenia rytmu i przewodzenia w sercu, ale także pozwala rozpoznać epizody niedokrwienia mięśnia sercowego. Badanie używane jest także do oceny skuteczności leczenia antyarytmicznego a także kontroli wszczepionego rozrusznika serca.

Źródła

1. Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0
2. Hampton R.J. EKG w praktyce, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004, ISBN 83-200-2911-2
3. Wagner G.S. Elektrokardiografia praktyczna, Urban & Partner, Wrocław 1999, ISBN 978-83-85842-34-7
4. Gray D., Houghton A. EKG jasno i zrozumiale, Alfa Medica Press, Bielsko-Biała 2005, ISBN 83-88778-86-2