Infekcje pochwy - przyczyny i objawy, leczenie

Pochwa jest miejscem w ciele kobiety, w którym fizjologicznie występują pałeczki kwasu mlekowego Lactobacillus. Dzięki ich obecności w pochwie występuje odpowiednie pH a jego wartości wynoszą od 3,8-4,5. Czasami jednak dochodzi do zaburzeń tych wartości na skutek zakażeń pochwy lub nieprawidłowej higieny.

Zakażenia pochwy ze względu na przyczynę dzielą się na:

• grzybicze,
• bakteryjne,
• zakażenia Trichomonas Vaginalis.

​Zakażenia grzybicze pojawiają się kiedy pH pochwy wynosi mniej niż 3,8-4,5. Są one spowodowane głównie przez Candida Albicans, którym można zarazić się od partnera seksualnego, na basenie czy w toalecie publicznej. Ponadto do zakażeń grzybiczych predysponuje dieta bogata w węglowodany.

Objawy zakażeń grzybiczych pochwy to przede wszystkim:

• świąd,
• białe i gęste upławy o grudkowatej strukturze,
• zaczerwienienie warg sromowych,
• ból i pieczenie podczas oddawania moczu.

Zakażenia bakteryjne występują wówczas gdy pH pochwy przybiera wartości 4,5 -7,0. Dochodzi do nich w sytuacjach gdy fizjologiczna flora pochwy jest wypierana przez bakterie chorobotwórcze szczególnie tlenowe. Głównymi przyczynami tego stanu są: stosowanie antybiotykoterapii, częste zmiany partnerów seksualnych czy brak lub nadmiar higieny miejsc intymnych.

Typowe objawy waginozy bakteryjnej to:

• świąd,
• pieczenie,
• wodniste upławy o charakterystycznym rybim zapachu.

Zakażenia Trichomonas Vaginalis pojawiają się wówczas gdy pH pochwy ma wartość  4,5-7,0. Spowodowane są one obecnością rzęsistka pochwowego. Są to zakażenia pierwotniakowe, którymi można zarazić się poprzez kontakt seksualny z chorą osobą lub używając  tych samych ręczników lub przyborów higienicznych. Ponadto temu typowi zakażeń sprzyja środowisko wilgotne więc łatwo zarazić się jest też na basenie czy korzystając z publicznych toalet.

W rzęsistkowicy występują takie objawy jak:

• świąd,
• pieczenie,
• bolesność podczas oddawania moczu,
• bolesność podczas stosunku,
• zaczerwienienie okolic intymnych,
• pieniste upławy w zielono-żółtym kolorze.

Leczenie infekcji intymnych wymaga podjęcia odpowiedniej diagnostyki, która pozwoli określić podłoże danego stanu. W tym celu zleca się zwykle wykonanie rozmazu mikrobiologicznego pochwy aby sprawdzić z jakimi patogenami ma się do czynienia. Obecnie coraz częściej wykonuje się dokładniejszą ocenę flory pochwy poprzez badanie pH oraz ocenę woni wydzieliny. Sprawdza się również, czy obecne są komórki, które na swojej powierzchni zawierają bakterie a nazywane są komórkami jeżowymi.

Po zakończeniu diagnostyki wdraża się leczenie, które uzależnione jest od rodzaju infekcji. Jedne z najczęściej stosowanych leków przeciwgrzybiczych w leczeniu infekcji intymnych to te zawierające klotrymazol. Polecane są szczególnie przy infekcjach wywołanych przez drożdżaki z rodzaju Candida.

Klotrymazol działa poprzez hamowanie syntezy ergosterolu, który jest kluczowym składnikiem błony komórkowej grzybów. Uszkodzenie tej błony prowadzi do utraty jej integralności i w rezultacie do śmierci komórki grzybiczej.

W przypadku zakażeń pochodzenia bakteryjnego i pierwotniakowego stosuje się antybiotyki takie jak np.: metronidazol czy klindamycynę. Niekiedy przy infekcjach zaleca się także globulki i maści zawierające na przykład ketokonazol.