Inhalator dla dorosłych - jak wybrać, wskazania, przeciwwskazania

Podstawową miarą jakości inhalatora jest MMAD, czyli średnia wielkość cząstek aerozolu wytwarzanego. Informacja ta jest kwestią kluczową dla kupującego, gdyż pozwala na dopasowanie rodzaju urządzenia do potrzeb terapii.

Cząsteczki o wielkości wyższej niż 8 µm wchłaniane są w obrębie górnych dróg oddechowych. Cząsteczki, których wielkość mieści się w granicy od 5 µm do 8 µm są wchłaniane w tchawicy i oskrzelach. Cząsteczki o wielkości od 2 µm do 5 µm przedostają się do takich narządów jak oskrzela oraz oskrzeliki. Cząsteczki, których wielkość waha się od 0,5 µm do 3 µm przedostają się do miejsca, w którym występują pęcherzyki płucne.

Na rynku dostępne są następujące inhalatory dla dorosłych:

• inhalatory pneumatyczne – do produkcji aerozolu jest wykorzystywane np. sprężone powietrze lub tlen.
• inhalatory ultradźwiękowe – do zmiany leku w aerozol na skutek wykorzystania energii ultradźwiękowej.
• inhalatory membranowe – nieduże i niezwykle kompaktowe urządzenia, które można zasilać za pomocą baterii. Wytwarzanie aerozolu możliwe jest dzięki drgającej membranie. Urządzenia te są dość dyskretne, ponieważ nie wytwarzają hałasu.

Wśród najczęstszych przeciwwskazań do używania inhalatora lekarze wymieniają:

• ciężką niewydolność serca,
• choroby nowotworowe układu oddechowego,
• gruźlicę, czyli chorobę bakteryjną wywoływaną przez prątki z grupy Mycobacterium tuberculosis complex
• krwotoki z dróg oddechowych,
• niewydolność oddechową, która nie jest związana z obturacją oskrzelową.

Inhalator dla dzieci i dorosłych sprawdza się zazwyczaj w przypadku takich chorób jak:

• zapalenie oskrzeli,
• zapalenie krtani,
• zapalenie płuc,
• stan zapalny zatok,
• stan zapalny gardła,
• stan zapalny błony śluzowej nosa, nazywany także nieżytem nosa,
• astma,
• infekcja grzybicza układu oddechowego,
• mukowiscydoza,
• przewlekła obturacyjna choroba płuc (POCHP).

Po inhalator na zatoki warto sięgnąć w przebiegu takich dolegliwości jak ból głowy przy pochylaniu, uczucie zatkanego nosa, nieżyt nosa, zaburzenia węchu. Inhalacja górnych dróg oddechowych to jeden z najpopularniejszych sposobów wyleczenia chorych zatok. Zabiegi z użyciem inhalatora umożliwiają rozrzedzenie zalegającej wydzieliny.

Dodatkowo, udrażniają także górne drogi oddechowe. Do terapii świetnie sprawdzi się nebulizator oczyszczający zatoki. Z jego pomocą można przeprowadzić terapię aerozolową z użyciem leków, wody termalnej czy roztworu soli. Urządzenie wyposażone jest w maski oraz ustnik, ale możliwe jest również dokupienie maski dla niemowląt.

W trakcie wykonywania inhalacji pacjent powinien przyjąć pozycję siedzącą. Wskazane jest spokojne oddychanie, z uwzględnieniem głębokiego oddechu co jakiś czas. Już zastosowanie samej soli fizjologicznej do inhalacji umożliwia odpowiednie nawilżenie nosa. Terapia przeciwdziała namnażaniu się szkodliwych patogenów. Dodatkowo, inhalacje warto przeprowadzać wtedy, gdy problemem jest katar, zapalenie gardła czy zapalenie krtani.