Powikłania po wypełniaczach. Jak ultrasonografia może im zapobiec?
Zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego stały się codziennością gabinetów medycyny estetycznej. Powiększanie ust, modelowanie nosa czy poprawa owalu twarzy wydają się stosunkowo proste i nieinwazyjne. Eksperci przypominają jednak, że każda iniekcja w okolice twarzy wiąże się z realnym ryzykiem groźnych powikłań naczyniowych – zwłaszcza wtedy, gdy preparat podawany jest na wyczucie, bez kontroli obrazowej.
Rola badań USG przy wypełniaczach twarzy
W tym artykule:
Groźne powikłania po wypełniaczach
Kwas hialuronowy to naturalny składnik skóry, dobrze tolerowany i powszechnie stosowany jako wypełniacz. Problem pojawia się, gdy żel przypadkowo trafi do światła tętnicy i zablokuje przepływ krwi. Taka okluzja może doprowadzić do niedokrwienia tkanek, martwicy skóry, a w skrajnych przypadkach – trwałego zniekształcenia twarzy. Szczególnie niebezpieczna jest okolica nosa, gdzie naczynia łączą się zarówno z tętnicami twarzowymi, jak i z układem zaopatrującym siatkówkę oka oraz mózg. Wtedy możliwe są powikłania takie jak ślepota czy udar.
Brazylijski zespół pod kierunkiem dr Rosy Marii Silveiry Sigrist przeanalizował przypadki powikłań naczyniowych po zabiegach z wypełniaczami u 100 pacjentów, wykorzystując ultrasonografię naczyń. Najczęściej obserwowano brak przepływu w drobnych naczyniach perforujących łączących układ powierzchowny i głęboki twarzy, a także zajęcie bocznej tętnicy nosowej. Wyniki zaprezentowano podczas zjazdu Radiological Society of North America (RSNA) w Chicago.
Rola badań USG przy wypełniaczach twarzy
Zdaniem badaczki kluczem do poprawy bezpieczeństwa jest szersze wykorzystanie USG. Badanie pozwala nie tylko precyzyjnie zlokalizować miejsce okluzji i podać hialuronidazę dokładnie tam, gdzie jest potrzebna, ale również prowadzić same iniekcje wypełniacza pod kontrolą obrazu. Dzięki temu można użyć mniejszej ilości preparatu, omijać newralgiczne naczynia i znacząco ograniczyć ryzyko groźnych powikłań. – Jeśli widzimy obrazy z badań ultrasonograficznych, możemy precyzyjnie określić miejsce, w którym występuje okluzja. Pozwala to wykonywać iniekcje sterowane, które zużywają mniej hialuronidazy i zapewniają lepsze rezultaty leczenia – komentowała dr Sigrist. Zespół z Sao Paulo zaproponował też zestaw wzorców ultrasonograficznych, który ma ułatwić radiologom szybką diagnostykę i wdrożenie leczenia, zanim dojdzie do nieodwracalnych uszkodzeń.
Wpływ kawy na pracę jelit
Źródło: PAP
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
