Jak zostać ratownikiem medycznym

Ratownikiem medycznym może zostać osoba, która ukończyła szkołę średnią. Jednak nie każdy szczęśliwy posiadacz świadectwa dojrzałości ma odpowiednie predyspozycje, by być ratownikiem. Od osoby, która w profesjonalny sposób udzieli pierwszej pomocy, wymaga się szeregu cech, które pozwolą jej odnaleźć się w trudnych, często nawet ekstremalnych warunkach. Są to przede wszystkim: bardzo dobra sprawność fizyczna, odporność psychiczna, umiejętność szybkiej koncentracji, przy jednoczesnym zachowaniu trzeźwości spojrzenia na sytuację, a także obserwacji i rozważnej analizy sygnałów wraz z wyborem najlepszej drogi postępowania. Kandydat na ratownika medycznego musi pamiętać, że jego priorytetem jest niesienie pomocy każdej potrzebującej osobie w różnych sytuacjach życia codziennego – od niegroźnych zasłabnięć, po wypadki komunikacyjne, wymagające reanimacjii trudnych czynności medycznych i sanitarnych.

Szkołą, która kształci przyszłych ratowników medycznych jest Medyczne Studium Zawodowe, oferujące dwuletnie studia na kierunku ratownik medyczny. Głównym celem studium jest przygotowanie specjalistów w dziedzinie ratownictwa medycznego, którzy mogą służyć przy jednostkach i służbach medycznych. Medyczne studia zawodowe oferują naukę w różnych formach, ze szczególnym naciskiem na praktyczne sprawdzenie nabytej wiedzy i ćwiczenie nowych umiejętności w laboratoriach i gabinetach, wyposażonych w profesjonalne i specjalistyczne pomoce dydaktyczne. Szkoła jest płatna; czesne wynosi średnio 250-400 zł.

Ratownik medyczny uczy się przez cztery semestry. Przez ten czas nie tylko do perfekcji opanowuje zagadnienia, jakimi są technika udzielania pierwszej pomocy i przeprowadzenie pełnej akcji ratunkowej (masaż serca, sztuczne oddychanie, tamowanie krwotoku), ale nabywa też wiedzę z innych dziedzin. Są nimi takie dyscypliny jak psychologia, socjologia, etyka, farmakologia w ratownictwie, anatomia oraz wiedza na temat współczesnych zagrożeń oraz stanów zagrożenia życia. Ratownik medyczny nabywa też podstawy języka migowego oraz samoobrony. Nauka ratownictwa medycznego kończy się egzaminem, który daje uprawnienia wykonywania zawodu ratownika medycznego.

Ratownik medyczny musi wiedzieć, jak zachować się w każdej, nawet najbardziej ekstremalnej sytuacji. Działanie w przypadku porażenia prądem, masaż serca, tamowanie krwotoków – nic nie może mu być obce. Aby spełnić to zadanie, taka osoba musi umieć:

• komunikować się z pacjentem, zwłaszcza w tych najtrudniejszych sytuacjach;
• oceniać miejsce zdarzenia, zwłaszcza biorąc pod uwagę ewentualne zagrożenia, i zapobiegać zwiększeniu liczby ofiar;
• szybko ocenić parametry życiowe ofiary, ustalić wskazania co do leczenia i transportu;
• decydować o optymalnym postępowaniu ratowniczym;
• planować działania ratownicze jeszcze przed przybyciem innych służb;
• posługiwać się sprzętem ochrony osobistej (ubrania ochronne, aparaty oddechowe) i sprzętem medycznym;
• zapobiegać zakażeniom;
• wykonywać zabiegi ratownicze, m.in. pierwszą pomoc;
• podejmować działania przeciwwstrząsowe;
• ocenić stopień utraty przytomności;
• zabezpieczyć funkcje życiowe poszkodowanego;
• transportować pacjentów, zarówno ręcznie, jak i za pomocą sprzętu medycznego;
• przeprowadzać prawidłowo wywiad dyspozytorski i instruktaż ratowniczy.

Dzięki ukończeniu medycznego studium zawodowego ratownik medyczny może pracować zarówno w służbach ratunkowych różnych organizacji społecznych, jak i w jednostkach pogotowia ratunkowego, szpitali (izba przyjęć, ambulatorium), straży pożarnej, wojska czy policji. Nieoceniona jest też umiejętność udzielenia pierwszej pomocy każdej potrzebującej osobie, która może być ofiarą wypadku za następnym rogiem ulicy.