Jedni brali statyny, drudzy nie. Po 10 latach dokładnie ich zbadano

Naukowcy wykazali, że rozpoczęcie terapii statynami wiązało się z istotnym spadkiem ryzyka zgonu i poważnych incydentów sercowo-naczyniowych u dorosłych z cukrzycą typu 2, także w grupie o najniższym przewidywanym ryzyku. Wyniki opublikowano w "Annals of Internal Medicine".

Zespół z University of Hong Kong przeanalizował dane z brytyjskiej bazy elektronicznych kart pacjentów IQVIA Medical Research Data (IMRD)-UK. To rozbudowany zbiór informacji z podstawowej opieki zdrowotnej, wykorzystywany do analiz, które odzwierciedlają codzienną praktykę kliniczną.

Do badania włączono osoby w wieku 25-84 lata z rozpoznaną cukrzycą typu 2, obserwowanych nawet przez 10 lat. Kluczowe było to, że na początku nie miały one poważnych chorób serca ani ciężkich problemów z wątrobą. Następnie porównano pacjentów, którzy rozpoczęli profilaktykę pierwotną, z tymi, którzy statyn nie stosowali, a całość podzielono według przewidywanego 10-letniego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Najważniejszy wniosek jest prosty. Statyny wiązały się z niższym ryzykiem zgonu z dowolnej przyczyny oraz mniejszą liczbą dużych incydentów sercowo-naczyniowych nie tylko u pacjentów z wysokim ryzykiem, ale również u tych, których kalkulatory ryzyka klasyfikowały jako osoby "niskiego ryzyka".

To istotne, bo dotychczas część dyskusji dotyczyła właśnie tego, czy osoby z cukrzycą typu 2, ale bez innych silnych czynników ryzyka, rzeczywiście zyskują wymierną przewagę z terapii zapobiegawczej.

Zobacz także: Przebadali cukrzyków. Wskazali nawyk, który reguluje poziom glukozy

Autorzy odnotowali, że w jednej z analizowanych grup pojawił się bardzo mały wzrost ryzyka miopatii (objawów mięśniowych), natomiast nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka zaburzeń wątrobowych po rozpoczęciu terapii.

W praktyce klinicznej korzyści ze statyn zwykle rosną wraz z ryzykiem sercowo-naczyniowym, dlatego kalkulatory ryzyka odgrywają dużą rolę w decyzjach o leczeniu. Jednocześnie w rekomendacjach prewencji pierwotnej osoby z cukrzycą typu 2 często i tak są traktowane jako grupa wymagająca szczególnej uwagi, zwłaszcza przy określonym progu ryzyka.

Nowe dane sugerują jednak, że u chorych na cukrzycę typu 2 same kryteria krótkoterminowego ryzyka (10 lat) mogą nie oddawać pełnego obrazu, a ochrona statynami może być istotna nawet wtedy, gdy przewidywane ryzyko jest niskie.

Dominika Najda, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródła

1. Annals of Internal Medicine