Kardiochirurg przeszedł zawał. Tętnica zwężona o 99 proc.

Kardiochirurg wykonywał zalecane badania profilaktyczne, a ich wyniki nie wskazywały na poważne ryzyko. Dopiero dwa lata po zawale, za namową syna, zdecydował się założyć system ciągłego monitorowania glukozy, czyli CGM.

Już po 48 godzinach zauważył, że poziom cukru w jego organizmie utrzymywał się zbyt wysoko, również wtedy, gdy był na czczo. Okazało się także, że wcześniej nie oznaczano u niego hemoglobiny glikowanej HbA1c ani insuliny na czczo. Standardowe badania obejmowały jedynie glukozę na czczo, która przez lata mieściła się w normie. Wynik HbA1c wyniósł 5,9 proc., co odpowiada zakresowi stanu przedcukrzycowego. London uznał, że za jego problemami mogła kryć się rozwijająca się przez lata insulinooporność.

W początkowym stadium insulinooporności organizm produkuje coraz większe ilości insuliny, aby utrzymać glukozę na prawidłowym poziomie. Z tego powodu standardowe wyniki mogą wyglądać dobrze, mimo że zaburzenia metaboliczne już się rozwijają. - Trzustka jest niezwykle wytrzymałym i wydajnym narządem. Przez długi czas radzi sobie z problemem. Hemoglobina HbA1c może być całkowicie prawidłowa, glukoza na czczo również może być całkowicie prawidłowa, ale poziom insuliny jest niedopuszczalnie wysoki - tłumaczy London. Przewlekle podwyższony poziom insuliny wiąże się ze stanem zapalnym, zaburzeniami metabolicznymi i większym ryzykiem chorób układu krążenia.

London uważa, że ocena ryzyka sercowo-naczyniowego nie powinna ograniczać się do glukozy i podstawowego lipidogramu. Zwraca uwagę m.in. na:

• insulinę na czczo,
• hemoglobinę HbA1c,
• Apo B,
• lipoproteinę(a),
• trójglicerydy,
• glukozę na czczo.

Historia Londona pokazuje, że choroby serca mogą rozwijać się przez wiele lat bez wyraźnych objawów. Rozszerzenie diagnostyki należy jednak zawsze omówić z lekarzem, który dobierze badania do wieku, obciążeń rodzinnych i indywidualnych czynników ryzyka.

Źródło: mindbodygreen.com