Kobiety nie radzą sobie gorzej z myśleniem przestrzennym niż mężczyźni

"Nasze badania sugerują, że możemy nie doceniać zdolności kobiet, takich jak myślenie przestrzenne. Biorąc pod uwagę ustalenia, że ​​umiejętności w zakresie dyscyplin ścisłych mają wpływ na nasze zdolności myślenia przestrzennego, możemy stwarzać nieproporcjonalnie ograniczenie dostępności niektórych dziedzin dla kobiet, ze względu na sposób, w jak przystępujemy do pomiaru zdolności przestrzennych" - mówi doktor Margaret Tarampi, naukowiec z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Barbara.

Poprzednie prace nad myśleniem przestrzennym dowiodły, że mężczyźni są lepsi od kobiet w pewnych zadaniach przestrzennych, takich jak wyobrażanie sobie, jak obiekt będzie wyglądać, gdy zostanie odwrócony w pewien sposób. Ale Tarampi wraz z zespołem badawczym, zauważyli, że niewiele badań sprawdzało, czy istnieją różnice między płciami, jeśli chodzi o pojmowanie perspektywy przestrzennej.

Naukowcy byli zaintrygowani, ponieważ umiejętność wyobrażanie sobie przedmiotów i otoczenia z innej perspektywy to zdolność, której używamy na co dzień, w zadaniach takich jak czytanie mapy, dawanie wskazówek i granie w gry wideo.

Chociaż istniejące stereotypy o zdolnościach przestrzennych płci sugerują, że mężczyźni mogą być lepsi w pojmowaniu perspektywy przestrzennej niż kobiety, Tarampi i jej współpracownicy zauważyli, że zdolności te mogą być również traktowane jako sprawdzian umiejętności społecznych, takich jak empatia, które to u kobiet są zwykle znacznie bardziej rozwinięte.

Zespół badawczy opracował serię eksperymentów, które miały wykazać, czy wyobraźnia przestrzenna mężczyzn i kobiet kształtuje się zgodnie ze stereotypami.

W jednym z eksperymentów, naukowcy dali 135 studentom (65 mężczyznom, 70 kobietom) jeden z dwóch testów czasowych, dotyczących wyobraźni przestrzennej.

• Jak ćwiczy kobieta, a jak mężczyzna?
• W ten sposób kobieta może sprawdzić, czy naprawdę podoba się mężczyźnie
• Dlaczego kobiety marzną szybciej od mężczyzn?

Studenci zobaczyli zdjęcia, które obejmowały szereg obiektów, takich jak dom, znak stopu, kot, drzewo i samochód. Dostali polecenie, by, na przykład, wyobrazić sobie, że stoją przed kotem, twarzą w kierunku drzewa, wskazując jednocześnie na samochód. Poniżej tego obrazu ujrzeli schemat z kotem w środku i strzałką skierowaną w kierunku drzewa – uczestnicy mieli narysować drugą strzałkę, wskazującą kierunek, gdzie znajdował się samochód.

Co ważne, niektóre osoby otrzymały społeczną wersję tego zadania, w której punktem wyjścia był człowiek, a nie przedmiot.

W drugim teście, studentom pokazano mapę z zaznaczoną ścieżką. Powiedziano im, by wyobrazili sobie spacer wzdłuż tej ścieżki i napisali "w prawo" lub "w lewo" na każdym zakręcie. Ponownie, niektórzy uczniowie otrzymali wersję społeczną testu, na której narysowano małego człowieczka.

Badanym, którzy otrzymali niemodyfikowane testy podano instrukcje faworyzujące perspektywę, kładącą nacisk na przestrzenny charakter badania. Studenci, którzy otrzymali wersję społeczną testu, otrzymali instrukcje kładące nacisk na perspektywę społeczną.

Zgodnie ze stereotypami przestrzennymi, kobiety wykonują zadania przestrzenne gorzej od mężczyzn. Ale ta różnica została całkowicie wyeliminowana, gdy testy podkreślały społeczny charakter.

Dwa dodatkowe eksperymenty wykazały, że dorysowanie ludzkiej postaci na mapie albo schemacie eliminuje różnice między płciami.

"Te odkrycia zachęcają naukowców do pytania, jak mierzymy daną zdolność. Rozpoczynanie od różnych założeń teoretycznych może prowadzić do niezamierzonych różnic w testach - w tym przypadku, różnica wynika z włączenia lub wyłączenia czynników społecznych, co z kolei prowadzi do stronniczości wyników" - mówi  Tarampi.