Kolano kinomana

Przypadłość określana tym mianem polega na dysfunkcji stawu rzepkowo-udowego, a objawy polegające na dyskomforcie, związane są z uciskiem na powierzchnię stawową rzepki. Pojawiają się one w czasie długotrwałego siedzenia ze zgiętymi kolanami. Dlatego też, uraz ten dotyczy przede wszystkim kierowców podróżujących na długich trasach, a także - jak zostało to przyjęte w nazwie zwyczajowej - kinomanów.

Początkowo objawy nasilają się tylko w czasie długotrwałego siedzenia ze zgiętymi kolanami. Wówczas ulgę może przynieść krótki spacer i wyprostowanie kolan. W miarę rozwoju choroby zaczyna to nie wystarczać, a obawy rozszerzają się o kolejne dolegliwości, takie jak:

• trzeszczenie, chrobotanie, strzelanie odczuwalne wewnątrz kolana, które może ulec nasileniu podczas jego zginania,
• ból kolana, umiejscowiony z przodu lub odczuwalny po bocznej stronie rzepki; pojawia się najczęściej po długim pozostawaniu w pozycji siedzącej ze zgiętymi kolanami lub podczas ich zginania (np. w trakcie wchodzenia po schodach).

Podstawowym leczeniem „kolana kinomana” jest odciążenie stawu i sukcesywne wzmacnianie mięśni w jego obrębie. Pomocne będą także wizyty u fizjoterapeuty, który wykona masaże, bądź też zaleci ćwiczenia dostosowane indywidualnie do pacjenta.

Jeżeli powyższe działania nie przyniosą oczekiwanego skutku, konieczne może okazać się przeprowadzenie artroskopii stawu kolanowego. Warto podreślić również, że nie należy lekceważyć nawet najmniejszych objawów. Nieleczone zapalenie stawu rzepkowo-udowego może prowadzić między innymi do uszkodzenia chrząstki stawowej i choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego.