Krostki na nogach - przyczyny, domowe sposoby i leczenie

Krostki na nogach pojawiają się z bardzo różnych przyczyn. Zwykle są objawem alergii, najczęściej kontaktowej, za którą odpowiadają nieodpowiednie kosmetyki pielęgnacyjne czy chemia gospodarcza. To dlatego pojawianie się zmian powinno skłonić do rezygnacji ze stosowania nowego żelu pod prysznic czy balsamu do ciała, jak i proszku czy płynu do prania tkanin.

Uczulenie na nogach może pojawić się też w wyniku alergii pokarmowej. Najczęściej powodują je produkty mleczne lub zażywanie leków, zwykle antybiotyków. Skutecznym leczeniem jest dieta eliminacyjna, czyli wyłączenie podejrzewanego alergenu z jadłospisu bądź zmiana farmaceutyku.

Reakcji uczuleniowej może towarzyszyć ból brzucha, stawów, nudności, biegunka i wymioty.

W przypadku alergii zmiany na nogach mogą mieć formę krostek, grudek podskórnych, pokrzywki lub bąbli. Wysypka może pojawić się również na rękach, tułowiu czy innych częściach ciała. Metodą diagnozowania alergii kontaktowej są testy alergiczne.

Wysypka na nogach może być również symptomem zapalenia mieszków włosowych i pojawić się w miejscu wyrastania włosków ze skóry. Wówczas obszar wokół nich jest zaczerwieniony, a wypryski mogą wypełniać się ropą. Do bakteryjnego zainfekowania mieszków najczęściej dochodzi wskutek depilacji. Grudek nie należy wyciskać.

Czerwone krostki na nogach mogą być także objawem chorób wirusowych, na przykład ospy wietrznej czy odry. Do szerzenia się zakażenia dochodzi drogą kropelkową. Wówczas pojawia się również:

• gorączka,
• świąd,
• nudności czy wymioty,
• kaszel,
• nieżyt błony śluzowej nosa i spojówek
• bóle gardła.

Inne przyczyny krostek na nogach to:

• świerzb. To choroba zakaźna, którą powodują pasożyty. Świerzb atakuje również skórę rąk, biustu, brzucha. Zmianom skórnym towarzyszy świąd, który nasila się zwłaszcza w nocy,
• grzybica. Źródłem zakażenia są inni chorzy, a choroba przenoszona jest przez wspólne ręczniki i kontakt z osobą zakażoną,
• łuszczyca. To choroba autoimmunologiczna, której głównym objawem są jasnoczerwone plamy z tendencją do łuszczenia. Zmiany pojawiają się nie tylko na nogach, ale również na owłosionej skórze głowy czy łokciach. Towarzyszy im stan zapalny.

Gdy pojawią się krostki na nogach, można sięgnąć po proste, domowe sposoby. Pomóc może aloes, który działa przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo i przeciwzapalnie, a także maść z hydrokortyzonem, która łagodzi stany zapalny i działa przeciwuczelniowo. Można ją kupić bez recepty w aptece.

Innym sposobem na krosty na nogach, które pojawiły się po depilacji, jest użycie płatka nasączonego alkoholem. Trzeba jednak pamiętać, że przemywanie skóry nie jest dobrą metodą pozbycia się wszelkich zmian i niedoskonałości skóry, gdyż alkohol ją wysusza.

Gdy wysypce towarzyszą inne objawy, takie jak gorączka, świąd czy zaczerwienienie, należy skontaktować się z lekarzem.

Wysypka na udach, łydkach, kostkach czy stopach, z którą trudno sobie poradzić, powinna zostać skonsultowana z dermatologiem lub alergologiem.

Leczenie krostek na nogach zależy od przyczyny ich pojawienia się. Lekarz, po badaniu i zebraniu wywiadu, zwykle zleca zastosowanie farmaceutyków do stosowania zewnętrznego, a w przypadku alergii także doustnych leków antyhistaminowych.

Leczenie chorób skóry wymaga stosowania maści, często również rygoru higienicznego. W przypadku świerzbu stosuje się: 5% krem z permetryną. Leczenie grzybicy skóry polega na stosowaniu miejscowych preparatów przeciwgrzybiczych. To najczęściej terbinafina. Preparatami smaruje się skórę 2-3 razy dziennie. Czas leczenia wynosi około 10-14 dni.

Leczenie zapalenia mieszków włosowych o etiologii bakteryjnej polega na stosowaniu antybiotyków miejscowo (mupirocyna, kwas fusydowy czy retapamulina). Przy zmianach skórnych o bardziej nasilonym przebiegu wskazana może być antybiotykoterapia ogólna. Niektóre choroby wymagają zastosowania preparatów sterydowych.

Nieco inne jest postępowanie w przypadku chorób ogólnoustrojowych. Chorych na łuszczycę leczy się metotreksatem, cyklosporyną, retinoidami i pochodnymi witaminy D3, ale także fototerapią i fotochemioterapią. Stosuje się również tak zwane leki biologiczne. W łagodnym przebiegu ospy i odry leczenie jest objawowe i zwykle polega na podawaniu leków przeciwgorączkowych i łagodzących świąd.