Lek Saxenda – dawkowanie, działanie, efekty i skutki uboczne

Lek Saxenda należy do grupy analogów glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1). Jego substancją czynną jest liraglutyd. Jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań. Stosuje się go u osób z otyłością lub nadwagą, ponieważ:

• wspiera redukcję masy ciała (mówi się o nim, że to lek na odchudzanie na receptę),
• wpływa na poprawę kontroli glikemii,
• poprawia parametry kardiometaboliczne (to obturacyjny bezdech senny, obwód pasa, nadciśnienie tętnicze).

Lek Saxenda stosuje się w celu kontroli masy ciała, zawsze wraz z dietą o obniżonej wartości kalorycznej i zwiększonym wysiłkiem fizycznym (jako uzupełnienie zdrowego odżywiania i wzmożonej aktywności fizycznej), u:

• Dorosłych, u których początkowa wartość wskaźnika masy ciała BMI wynosi 30 kg/m2 lub jest większa (otyłość) oraz osób pełnoletnich, u których początkowa wartość wskaźnika masy ciała BMI wynosi nie mniej niż 27 kg/m2 i nie więcej niż 30 kg/m2 (nadwaga) oraz występuje przynajmniej jedna choroba współistniejąca związana z nieprawidłową masą ciała. Mowa o zaburzeniach gospodarki węglowodanowej, takich jak stan przedcukrzycowy lub cukrzyca typu 2, także nadciśnieniu tętniczym, dyslipidemii lub obturacyjnym bezdechu sennym,
• Młodzieży po ukończeniu 12. roku życia z otyłością, z masą ciała większą niż 60 kg.

Działanie leku Saxenda wynika z obecności substancji czynnej, jaką jest liraglutyd. To peptyd wytwarzany metodą inżynierii genetycznej w komórkach drożdży Saccharomyces cerevisae (z zastosowaniem techniki rekombinacji DNA).

Liraglutyd przypomina ludzki hormon GLP-1 wydzielany po posiłku w jelitach. Substancja wiąże się z receptorem GLP-1, a następnie aktywuje go, zmniejszając uczucie głodu i powodując poczucie sytości. W efekcie dochodzi do zmniejszenia spożycia pokarmu i spadku masy ciała.

Substancja czynna leku Saxenda nie tylko wpływa na łaknienie, ale i stymuluje wydzielanie insuliny, ogranicza wydzielanie glukagonu zależnie od stężenia glukozy, co prowadzi do obniżenia stężenia glukozy we krwi.

Saxenda – zamiennik

Lek Saxenda 6 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań, 3 wstrzykiwacze 3 ml), kosztuje najczęściej około 480 zł (od ponad 300 zł do ponad 900 zł). Jest wydawany po okazaniu recepty lekarskiej, nie podlega refundacji.

Na ile wystarcza jedno opakowanie Saxendy? To zależy od dawkowania. Jeden wstrzykiwacz o pojemności 3 ml zawiera 18 mg substancji czynnej (liraglutyd).

Innym preparatem na rynku polskim, który zawieraja liraglutyd, jest roztwór do wstrzykiwań Victoza. Trzeba wiedzieć, że Saxenda nie może być stosowana jako zamiennik insuliny.

Lek Saxenda ma postać roztworu do wstrzyknięć i jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego w udo, brzuch lub ramię. Nie wolno stosować go dożylnie ani domięśniowo. Preparat przyjmuje się raz na dobę, niezależnie od posiłku i o dowolnej porze (najlepiej o tej samej każdego dnia).

Jeśli chodzi o dawkowanie roztworu do wstrzykiwań Saxenda, u osób dorosłych początkowo stosuje się dawkę 0,6 mg raz na dobę, przy czym lekarz może zalecić jej sukcesywne zwiększanie (zwykle o 0,6 mg na dobę w odstępach co najmniej tygodniowych) do dawki 3 mg raz na dobę (lub do maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta).

U młodzieży powyżej 12. roku życia schemat zwykle jest analogiczny jak u dorosłych.

Stosując lek Saxenda należy zachować środki ostrożności i pamiętać, że:

• nie należy stosować dawek większych niż 3 mg na dobę,
• nie wolno mieszać preparatu z innymi lekami podawanymi we wstrzyknięciach,
• należy przerwać leczenie w sytuacji, gdy po 12 tygodniach stosowania preparatu w dawce 3 mg na dobę lub w maksymalnej dawce tolerowanej przez pacjenta masa ciała nie uległa zmniejszeniu o co najmniej 5 proc.

Ze stosowaniem leku Saxenda wiąże się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się takie skutki uboczne, jak: biegunka, nudności, wymioty i zaparcia, nieco rzadziej refluks żołądkowo-jelitowy, zapalenie żołądka, nadmierna produkcja gazów, wzdęcia, odbijanie, kamica żółciowa, zmniejszenie apetytu, hipoglikemia, ból w nadbrzuszu, dyspepsja, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia smaku, zawroty głowy, bezsenność, astenia, zmęczenie, zwiększona aktywność lipazy i amylazy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Z uwagi na brak danych w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności leczenia, nie zaleca się stosowania preparatu w celu kontroli masy ciała u osób:

• w podeszłym wieku (po 75. roku życia),
• z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek,
• z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby,
• stosujących inne preparaty w celu kontroli masy ciała,
• z otyłością wtórną związaną z zaburzeniami endokrynologicznymi, zaburzeniami odżywiania, leczonych lekami wpływającymi na przyrost masy ciała.

Przeciwwskazaniem do stosowania leku Saxenda jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, także ciąża, okres karmienia piersią oraz wiek poniżej 12. roku życia.