Medytacje buddyjskie

Medytacja to sposób na spokojny umysł. Jednakże samo pojęcie „medytacja” jest bardzo ogólne. Istnieje wiele praktyk, które mogłyby być postrzegane jako rodzaj medytacji, a wszystkie główne religie określają niektóre praktyki medytacyjne. Medytacje buddyjskie to także termin ogólny, ponieważ istnieje wiele szkół medytacji i technik, które pochodzą z różnych tradycji buddyjskich. Medytacja może być również praktykowana bez podtekstu religijnego (np. można medytować bez przekonań religijnych lub osoba medytująca może być praktykującym chrześcijaninem lub żydem i stosować techniki medytacji pochodzące z buddyzmu). Najprostszą formą medytacji jest nauka prawidłowego oddychania. Istota tej praktyki polega na przeniesieniu uwagi na odczucia związane z własnym oddechem. Gdy umysł „błądzi” i poddaje się innym myślom, należy delikatnie skierować go po raz kolejny na oddech.

W zgiełku miasta i wymagań współczesnego życia wiele osób czuje się zestresowanych i przepracowanych. Często zdarza się, że nie mamy wystarczająco dużo czasu w ciągu dnia, aby zrobić wszystko. Stres i zmęczenie powodują uczucie niezadowolenia, niecierpliwości i sfrustrowania. Może to także wpływać na nasze zdrowie. Często jesteśmy tak zajęci, że nie mamy czasu się zatrzymać, a co dopiero znaleźć czas na medytację.Medytacja faktycznie daje zauważalne efekty i nie potrzeba dużej ilości czasu, aby poprzez swój umysł osiągnąć spokój i być bardziej skoncentrowanym. Wystarczy dziesięć lub piętnaście minut medytacji i oddychania. Pomoże to przezwyciężyć stres, znaleźć wewnętrzny spokój i równowagę.

Medytacja może pomóc nam w zrozumieniu naszego własnego umysłu. Możemy dowiedzieć się, jak przekształcić nasz umysł z negatywnego na pozytywny i jak zmienić nasze emocje, jak z osób nieszczęśliwych zmienić się i cieszyć się szczęściem. Przezwyciężenie negatywnych myśli i kultywowanie konstruktywnych jest celem medytacji buddyjskiej. To jest głęboka duchowa praktyka, która daje zauważalne efekty przez cały dzień, nie tylko podczas medytacji. Korzyści z medytacji obejmują relaks i kontrolę stresu, ciśnienia krwi oraz bólu, ułatwienie psychoterapii i ulepszenie funkcji immunologicznych. Korzyści te są wywoływane głównie za pośrednictwem autonomicznego układu nerwowego. Medytacja jest i była również używana przez wieki jako droga do zrozumienia siebie oraz przeżycia głębszego i bezpośredniego doświadczenia duchowego.

Buddyzm jest religią opartą na naukach Siddhartha Gautama, który żył około 26 wieków temu na terenie dzisiejszego Nepalu i północno-wschodniej części Indii. Bardziej znany jest dziś i określany jako Budda, co znaczy „Przebudzony”. Przez wiele lat swojego życia Budda podróżował i nauczał. Uczył ludzi, jak osiągnąć oświecenie. Wielkie tradycje religijne zawsze biorą początek z bezpośrednich doświadczeń jednego człowieka. Budda był osobą, która badała swój własny umysł, dzięki czemu ostatecznie osiągnął przebudzenie duchowe. Budda nie jest uważany za boga. Przeciwnie, był człowiekiem, który nauczał, że przez medytację osiągnięcie spokoju wewnętrznego jest możliwe dla każdego.

Głównym nurtem nauki Buddy jest stwierdzenie, że ludzie są nieszczęśliwi, bo nie rozumieją swojej prawdziwej tożsamości. Budda nauczał, kim jesteśmy, jak się zachować i co myśleć. W medytacji nasze myśli, które stanowią centralny ośrodek tego uczucia, ustępują. Możemy odkryć, że w pewnym sensie nic nas już nie ogranicza. To zrozumienie przynosi wielki spokój, lekkość i radość. W kolejnych stuleciach życie Buddy, czyli buddyzm, rozprzestrzeniło się w całej Azji i stało się jedną z dominujących religii kontynentu. Szacunki dotyczące liczby buddystów na świecie są bardzo zróżnicowane, ponieważ wielu Azjatów jest więcej niż jednego wyznania, a po części dlatego, że trudno jest powiedzieć, jak wiele jest osób praktykujących buddyzm w komunistycznych państwach, jak Chiny. Najczęściej oszacowania wahają się w okolicach 350 milionów ludzi, co sprawia, że buddyzm jest czwartą co do wielkości religią na świecie.

Buddyzm jest tak różny od innych religii, że niektórzy ludzie zastanawiają się, czy jest to religia w ogóle. Na przykład centralnym punktem większości religii jest Bóg lub bogowie, a buddyzm nie jest teistyczny. Budda nauczał, że wiara w bogów nie była przydatna dla tych, którzy chcą osiągnąć oświecenie. Istnieje zasadnicza różnica pomiędzy medytacją buddyjską i koncentracją a medytacją praktykowaną w innych religiach i systemach. Celem medytacji buddyjskiej jest zdobycie większego niż intelektualnego zrozumienia prawdy, aby wyzwolić się z iluzji, a tym samym położyć kres ignorancji. Jeśli medytacja nie powoduje skutków, które są widoczne w postaci stosunku do życia, oczywistym staje się, że coś jest nie tak - albo z systemem lub metodą zastosowania medytacji. Nie wystarczy widzieć światło, mieć wizje i doświadczać ekstazy.

Jeszcze stosunkowo niewiele wiadomo na temat umysłu oraz jego funkcji i jest to trudne dla większości ludzi, aby odróżnić autohipnozę, rzeczywisty proces psychiczny i percepcję, która jest przedmiotem medytacji. Fakt, że mistycy każdej religii wprowadzali wizje, które są zgodne z ich przekonaniami religijnymi, oznacza, że medytacja doprowadziła do uprzedmiotowienia pojęć już wbudowanych w najgłębsze warstwy ich podświadomości.