Mężczyźnie usunięto ósemkę. Po pięciu dniach zgłosił się do szpitala

Pięć dni po ekstrakcji zęba pacjent zgłosił się do szpitala z powodu nasilającego się bólu oraz widocznego obrzęku szyi. Co istotne, mężczyzna nie gorączkował, a jego parametry życiowe (ciśnienie, tętno) pozostawały w normie. Mimo to lekarze zdecydowali o przyjęciu go do szpitala i rozpoczęciu dożylnej antybiotykoterapii.

W ciągu kolejnych 24 godzin stan chorego gwałtownie się pogorszył. Zdiagnozowano u niego martwicze zapalenie powięzi (necrotizing fasciitis) – rzadką, lecz wyjątkowo podstępną i agresywną infekcję bakteryjną (wywoływaną zazwyczaj przez mieszankę bakterii tlenowych i beztlenowych), która prowadzi do błyskawicznego obumierania tkanek miękkich oraz powięzi mięśniowych.

Początkowo zakażenie miało postać anginy Ludwiga (ciężkie, rozlane zapalenie bakteryjne tkanek miękkich dna jamy ustnej i górnej części szyi), jednak stan zapalny szybko rozprzestrzenił się w dół – przez powięzie szyi i śródpiersie, sięgając klatki piersiowej oraz górnej części brzucha.

Pacjent został w stanie ciężkim przeniesiony na oddział intensywnej terapii, gdzie musiał zostać zaintubowany i podłączony do respiratora (wentylacja mechaniczna).

Kluczowe dla ratowania życia było przeprowadzenie kilku pilnych operacji chirurgicznego oczyszczenia ran (debridement), polegających na agresywnym wycięciu wszystkich martwych i zakażonych tkanek, co powstrzymało dalszy rozwój martwicy. Równolegle zastosowano celowaną, wielolekową antybiotykoterapię. Po opanowaniu zakażenia i ustabilizowaniu stanu pacjenta przeprowadzono zabiegi rekonstrukcyjne z użyciem przeszczepów skóry, co pozwoliło zamknąć ubytki tkankowe i umożliwiło mu powrót do zdrowia.

Lekarze opisujący ten przypadek podkreślają, że początek martwiczego zapalenia powięzi bywa nietypowy – brak gorączki czy wstrząsu na wczesnym etapie może uśpić czujność.

Na co zwrócić uwagę po zabiegu stomatologicznym? Alarmującymi objawami na pewno są: utrzymujący się lub narastający obrzęk szyi, kłopot z połykaniem (dysfagia), trudności w rozwieraniu ust (szczękościsk) czy ból nieproporcjonalnie silny w stosunku do gojącej się rany. Nawet przy braku gorączki wymagają one natychmiastowej konsultacji lekarskiej lub wizyty na SOR-ze.

Źródło: Medonet