Może zablokować przepływ krwi. Pierwszy sygnał śmiertelnego zagrożenia

Zakrzepica może przebiegać skąpoobjawowo, a u części osób nie powoduje początkowo żadnych dolegliwości. Typowe sygnały to przede wszystkim jednostronny obrzęk nogi, ból lub tkliwość kończyny, wyraźne ocieplenie skóry oraz jej zaczerwienienie lub zmiana koloru. Ból bywa bardziej odczuwalny podczas chodzenia lub stania.

Szczególnie niebezpieczna sytuacja występuje wtedy, gdy fragment skrzepu oderwie się i przemieści do płuc. Może wówczas dojść do zatorowości płucnej. Jej objawy to m.in. nagła duszność, ból w klatce piersiowej, kaszel z krwią, zawroty głowy lub omdlenie. Takie symptomy wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.

Ryzyko zakrzepicy zwiększa przede wszystkim długotrwałe unieruchomienie. Dotyczy to m.in. okresu po operacji, urazie lub pobycie w szpitalu, ale także wielogodzinnych podróży, podczas których przez długi czas pozostajemy w pozycji siedzącej.

Do innych czynników ryzyka należą m.in. przebyta zakrzepica, zaburzenia krzepnięcia, choroba nowotworowa, ciąża i okres po porodzie, otyłość, palenie tytoniu, żylaki, niektóre choroby przewlekłe oraz stosowanie antykoncepcji hormonalnej lub hormonalnej terapii zastępczej.

W rozpoznaniu zakrzepicy lekarz bierze pod uwagę objawy i czynniki ryzyka, a następnie może zlecić m.in. USG naczyń oraz oznaczenie D-dimerów. W niektórych przypadkach potrzebne są dodatkowe badania obrazowe. Podstawą leczenia są leki przeciwkrzepliwe, które ograniczają ryzyko powiększania się skrzepu i powstawania kolejnych zakrzepów. W cięższych przypadkach mogą być konieczne inne metody leczenia.

W profilaktyce znaczenie ma regularny ruch, unikanie długotrwałego siedzenia bez przerw, odpowiednie nawodnienie oraz stosowanie się do zaleceń lekarza po operacjach i w przypadku chorób zwiększających ryzyko zakrzepicy.

Źródło: my.clevelandclinic.org