Nadżerka w ciąży

Nadżerka to stan zapalny nabłonka szyjki macicy. Jest to bardzo częsta dolegliwość kobieca. Istnieją różne metody leczenia nadżerki: elektrokoagulacja, fotokoagulacja czy zamrażanie. Na temat nadżerki powstało wiele teorii. Które z nich są prawdą, a które to mity, odpowiemy w poniższym artykule.

Nadżerka w ciąży zwykle nie powoduje objawów. Zwłaszcza gdy zmiany chorobowe są niewielkie. Rozwinięta choroba sprawia, że kobiecie dokuczają upławy o nieprzyjemnym zapachu, plamienia i ból w trakcie stosunku.

Nadżerka powstaje na skutek używania środków plemnikobójczych, tamponów, a także pod wpływem przewlekłych stanów zapalnych. Jednym słowem do wystąpienia nadżerki przyczyniają się zaniedbania w higienie intymnej oraz urazy mechaniczne. Nie jest prawdą, że nadżerka występuje jedynie u kobiet aktywnych seksualnie. Choć to one są na nią najbardziej narażone. Na nadżerkę mogą zachorować kobiety, które nie rozpoczęły współżycia seksualnego, a które używają np. tamponów. Ciąża to okres, w którym szyjka macicy się zmienia. Szyjka macicy w ciąży ulega czasami uszkodzeniu. Zwłaszcza gdy dojdzie do poronienia. Poród również może być czynnikiem wywołującym urazy.

Czy badanie ginekologiczne wystarczy by postawić diagnozę? Nie. Lekarz ginekolog wykonując badanie ginekologiczne może jedynie wyczuć pewne nieprawidłowości. Nie jest jednak w stanie określić rodzaju choroby. W celu postawienia diagnozy potrzebne są dwa badania: cytologia i kolposkopia. Mała nadżerka nie wymaga interwencji. Często zdarza się, że dzięki wyeliminowaniu jej przyczyny, dochodzi do jej samoistnego wyleczenia. W przypadku podjęcia decyzji o zabiegowym usunięciu nadżerki, operację należy przeprowadzić tuż po zakończeniu miesiączki. Dzięki temu rana będzie mogła się zagoić i nie dojdzie do ogniska endometriozy.

Elektrokoagulacja to jeden z rodzajów usuwania nadżerki, po którym rana goi się od 28 do 56 dni. W tym czasie współżycie seksualne jest zabronione. Najmniejszy uraz mechaniczny może wywołać obfite krwawienie. Elektrokoagulacja polega na spaleniu komórek chorobowych iskrą elektryczną. Na miejsce starych wyrastają nowe zdrowe komórki. Elektrokoagulacja ma kilka wad: jest nieprzyjemna dla pacjentki, pozostawia blizny, które są odpowiedzialne za bolesną menstruację.

Inny rodzaj zabiegu to kriokoagulacja. Po tym zabiegu z pochwy wypływa wodna wydzielina, która może utrudniać współżycie. Kriokoagulacja to zamrażanie komórek nadżerki ciekłym azotem.

Fotokoagulacja to inny rodzaj zabiegu polecany przez lekarzy. Polega na niszczeniu komórek chorobowych laserem neodymowo-yagowym.