Najdziwniejsze choroby o nieznanych przyczynach

Wieloczynnikowa nadwrażliwość chemiczna (Multiple Chemical Sensitivity – MCS), nazywana też chorobą XX wieku, opisywana jest jako chroniczna przypadłość. Osoby na nią cierpiące odczuwają silną reakcję przy wystawieniu na działanie chemikaliów lub innych szkodliwych substancji. Głównymi podejrzanymi są: dym, pestycydy, tworzywa sztuczne, tkaniny syntetyczne, artykuły pachnące, produkty naftowe i farby. Choroba ma nietypową właściwość: ślepe próby wykazały, że pacjenci z MCS w rzeczywistości nie reagują na substancje chemiczne, ale w testach otwartych, kiedy są świadome (lub wierzą), że są narażone na czynniki chemiczne, występują u nich objawy.

Angielskie poty to tajemnicza i niezwykle złośliwa choroba, która nękała najpierw Anglików, a następnie pozostałych Europejczyków w XV i XVI wieku. Symptomy pojawiały się nagle i miały dramatyczny przebieg, często uśmiercając ofiary w przeciągu kilku godzin. Najbardziej zagadkowa jest przyczyna przypadłości. Często obwinia się ogólny wysoki poziom zanieczyszczeń, brudu i ścieków, które mogły być siedliskami wielu bakterii wywołujących infekcje. Pierwszy wybuch epidemii nastąpił pod koniec Wojny Dwóch Róż (1455-1485), więc część historyków przypuszcza, że chorobę mogli przywieźć ze sobą francuscy najemnicy przybyli do kraju wraz z Henrykiem VII, zwłaszcza że oni sami nie zapadali na tę chorobę.

Jest to przypadłość, w której cierpiący słyszy nagle głośne dźwięki, pochodzące jakby z wnętrza własnej głowy. Zazwyczaj dźwięki te przypominają eksplozje, fale morskie rozbijające się o skały, trzaskanie drzwiami, głośne głosy lub ryk. Zwykle występują około godziny lub dwóch po zaśnięciu, jednak nie są częścią marzeń sennych i mogą pojawiać się również na jawie. Najczęściej hałasom nie towarzyszy ból. Przyczyna dolegliwości nie jest znana, jednak istnieją przypuszczenia, że jest to powiązane ze stresem i skrajnym zmęczeniem. Choroba może pojawić się w każdym wieku i nieco częściej dotyka kobiet. Ataki mogą być jednorazowe, ale mogą też nawracać.

U dzieci, które są nią dotknięte, występuje trwałe zahamowanie wzrostu. Nie rozwija się również mózg, co prowadzi do psychicznego upośledzenia. Przypadłość nazywana jest chorobą kiwania, ponieważ cierpiące na nią dzieci kiwają głowami w trakcie jedzenia lub kiedy jest im zimno. Napady te są krótkie i ustępują po tym, jak maluch przestaje jeść i kiedy robi mu się ciepło. Co nietypowe, chory nie wykazuje objawów, kiedy dostanie do jedzenia nieznany produkt, jak na przykład niewidziany nigdy dotąd batonik.

Zespół wymiotów okresowych charakteryzuje się powtarzającymi się atakami intensywnych nudności, wymiotów, bólu brzucha, a także czasami bólem głowy lub migrenami. Przypadłość zwykle dokucza w okresie dzieciństwa i często kończy się w okresie dojrzewania, ale może utrzymywać się do dorosłego życia. Chorzy mogą wymiotować lub mieć mdłości do sześciu lub dwunastu razy na godzinę, a taki stan może trwać od kilku godzin do ponad trzech tygodni. Prowadzi to do problemów z normalnym życiem, snem, odżywianiem i koncentracją.