Narecznica samcza - właściwości lecznicze, uprawa, zastosowanie w zdrowiu i urodzie

Narecznica, a właściwie nerecznica samcza, zwana także paprotnikiem, to pospolita paproć, którą można spotkać w lasach w całej Polsce, a także uprawiać w domu. Jej piękne, długie liście są doskonałą ozdobą. Najchętniej rośnie przy strumieniach lub na skałach.

Według wierzeń ludowych nerecznica samcza stosowana była w celu neutralizowania złej energii w domu i wśród ludzi.

Prawidłową nazwą tej rośliny jest "nerecznica samcza" - nawiązuje to do nerkowatego kształtu, jaki przybierają zarodnie na spodniej stronie liści. Na skutek błędu drukarskiego w jednym z kluczy do oznaczania roślin pojawiała się nazwa "narecznica", która była przez lata powielana i jest stosowana także dzisiaj.

Narecznica wykazuje szereg zdrowotnych właściwości. Większość z nich ukryta jest w kłączach. Ten gatunek paproci zawiera przede wszystkim:

• kwas foliowy
• żywicę
• filmaron,
• aspidynol,
• albaspidynę,
• flawaspidynę,
• cyneol
• skrobię
• kwas filiksowy.

Kłącza wykorzystuje się do przygotowania odwaru, który z kolei świetnie sprawdza się do robienia okładów lub przemywania skóry.

Narecznica samcza w formie okładów pomaga w przypadku trudno gojących się ran i zapalenia żył. Wyciąg z kłączy narecznicy stosuje się zaś w leczeniu chorób pasożytniczych przewodu pokarmowego, szczególnie tasiemca. Zawarte w kłączach składniki skutecznie porażają mięśnie pasożytów. Dodatkowo roślina wspiera proces trawienia, oczyszcza organizm z toksyn i wspiera pracę wątroby.

Narecznica działa także przeciwutleniająco, zwalczając wolne rodniki i spowalniają procesy starzenia.

Narecznicę można dostać w sklepach zielarskich, a także w niektórych aptekach. Najczęściej kupuje się ją w zielarniach internetowych. Kłącze można także zebrać samemu wczesną wiosną lub jesienią. Kłącze należy wykopać, dokładnie oczyścić i naturalnie wysuszyć.

Jeśli narecznica jest prawidłowo wysuszona, po przełamaniu kłącza powinno mieć ono jasnoseledynowy kolor.

Domowy odwar z narecznicy

Aby przygotować odwar z narecznicy samczej, należy 1 łyżkę suszu zalać szklanką wody i gotować na małym ogniu przez około pół godziny. Następnie należy całość odstawić do wystygnięcia i przecedzić.

Narecznica, ze względu na zawartość kwasu filiksowego, może mieć toksyczne działanie, dlatego należy przestrzegać odpowiednich dawek. Jeśli spożycie wyciągu z narecznicy jest zbyt duże, mogą wystąpić zaburzenia trawienia, silne bóle i kolki, a także zaburzenia widzenia.

Narecznica świetnie sprawdza się zacienionych częściach ogrodu. Musi mieć zapewnione półcieniste lub cieniste stanowisko oraz żyzną, próchniczą ziemię o lekko kwaśnym odczynie. Narecznica musi mieć także stale wilgotną glebę. Jeśli będzie mieć zbyt sucho, szybko zacznie wyglądać źle, aż w końcu uschnie. Latem może więc wymagać stałego nawadniania.

Jednocześnie narecznica jest bardzo odporna na niskie temperatury, więc nie wymaga przykrywania na zimę agrowłókniną.

Jeśli ma odpowiednie stanowisko, glebę i jest odpowiednio pielęgnowana, może bardzo szybko narastać i stać się inwazyjna dla innych roślin, dlatego należy ją regularnie przycinać. Rozmnaża się przez podział dorosłych osobników, ale w odpowiednich warunkach może się także samosiać.