"Naturalny Ozempic"? Obiecujące wyniki badań

Substancja określana jako "naturalny Ozempic" to BRP – peptyd zbudowany z 12 aminokwasów, zidentyfikowany przez zespół badaczy ze Stanford Medicine. Choć porównuje się go do semaglutydu, mechanizm jego działania jest inny. Odkrycie opisano w czasopiśmie "Nature" w marcu 2025 r.

Semaglutyd, będący składnikiem Ozempicu i Wegovy, naśladuje działanie hormonu GLP-1. Wpływa na apetyt, stężenie glukozy we krwi i tempo przemieszczania się pokarmu przez przewód pokarmowy. Jego działanie obejmuje wiele tkanek, co pomaga wyjaśnić występowanie dolegliwości trawiennych podczas leczenia.

– Receptory, na które działa semaglutyd, znajdują się w mózgu, ale także w jelitach, trzustce i innych tkankach – wyjaśnia Katrin Svensson, współautorka badania, cytowana w komunikacie Stanford Medicine.

BRP uruchamia inne szlaki metaboliczne i aktywuje inne neurony niż GLP-1.

– Natomiast BRP wydaje się działać konkretnie w podwzgórzu, które kontroluje apetyt i metabolizm – wskazuje badaczka.

Do odkrycia wykorzystano algorytm komputerowy, który pomógł wytypować fragmenty białek mogące pełnić funkcje biologiczne. Następnie naukowcy sprawdzali, które z nich pobudzają komórki nerwowe. W testach laboratoryjnych BRP zwiększał ich aktywność dziesięciokrotnie względem komórek kontrolnych, a GLP-1 – trzykrotnie.

Kolejny etap obejmował doświadczenia na myszach i świniach miniaturowych. Po wstrzyknięciu BRP przed karmieniem zwierzęta zjadały w ciągu następnej godziny nawet o 50 proc. mniej pokarmu. Wynik dotyczy więc krótkiego okresu po podaniu substancji, a nie trwałego zmniejszenia apetytu o połowę.

U myszy z otyłością codzienne zastrzyki przez 14 dni przyniosły średnio 3 gramy spadku masy ciała. Spadek wagi wynikał niemal w całości z utraty tkanki tłuszczowej. W tym samym czasie zwierzęta z grupy kontrolnej przybrały około 3 gramów.

Badacze nie odnotowali zmian w ruchliwości zwierząt, piciu wody ani wydalaniu kału. Nie zaobserwowali również oznak awersji do pokarmu. Zwierzęta traciły wyłącznie tłuszcz, zachowując masę mięśniową, i nie wykazywały nudności. To zachęcające wyniki, jednak nie dowodzą, że przyszły lek będzie pozbawiony działań niepożądanych u pacjentów.

Opisane doświadczenia miały charakter przedkliniczny. Nie pozwalają ustalić skutecznej dawki dla człowieka ani ocenić bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Określenie "naturalny" odnosi się do pochodzenia cząsteczki i samo w sobie nie przesądza o bezpieczeństwie terapii.

Svensson współzałożyła firmę, która ma pomóc w rozpoczęciu badań klinicznych BRP.

– Bardzo chcemy się dowiedzieć, czy jest bezpieczny i skuteczny u ludzi – podkreśla badaczka.

Źródło: The Sun