Nerwica depresyjna

Konkretna przyczyna występowania nerwicy depresyjnej jest nieznana. Dystymia występuje zwykle u osób spokrewnionych ze sobą. Częściej chorują kobiety niż mężczyźni. Szacuje się, że nerwica depresyjna dotyka nawet 5% populacji. Wiele osób ma ten rodzaj nerwicy jednocześnie z innymi problemami zdrowotnymi, na przykład z niepokojem, nadużywaniem alkoholu lub z nałogiem narkotykowym. Około połowa osób z dystymią doświadcza również epizodu ciężkiej depresji. Nerwica depresyjna u starszych osób jest zwykle spowodowana:

• trudnościami z radzeniem sobie w życiu,
• poczuciem izolacji i osamotnienia,
• pogorszeniem sprawności intelektualnej,
• chorobami.

Główna oznaka nerwicy depresyjnej to pogorszony nastrój i smutek przez przynajmniej dwa dni. Dzieci i nastolatkowie mogą doświadczać irytacji zamiast depresji, a taki stan może utrzymywać się przynajmniej przez rok. Jeśli pojawią się dwa lub więcej z następujących objawów, istnieje duże prawdopodobieństwo, że dana osoba cierpi na nerwicę depresyjną:

• poczucie beznadziei,
• zbyt mało lub zbyt dużo snu,
• niski poziom energii, zmęczenie,
• niska samoocena,
• słaby apetyt,
• trudności z koncentracją.

Osoby z nerwicą depresyjną często mają negatywny obraz własnej osoby, swojej przyszłości, innych ludzi i wydarzeń. Nawet niewielkie problemy zaczynają je przerastać. Wówczas warto pójść do lekarza i zbadać krew i mocz, by wykluczyć zdrowotne podłoże depresyjnego nastroju.

Leczenie nerwicy depresyjnej polega na przyjmowaniu antydepresantów i terapii. Leki farmakologiczne nie są tak skuteczne, jak w przypadku ciężkiej depresji. Pożądane działanie leków pojawia się zwykle po pewnym czasie. Chorzy zwykle czują się lepiej dzięki terapii. Rozmowa o swoich uczuciach i myślach jest bardzo korzystna, zwłaszcza gdy pacjenci uczą się, jak radzić sobie z emocjami i przemyśleniami. Jednak nie należy zapominać, że nerwica depresyjna to choroba przewlekła. Niektórzy ludzie z niej wychodzą, ale inni stale mają objawy, mimo podjętego leczenia. Dystymia zwiększa ryzyko samobójstwa. Kiedy warto szukać profesjonalnej pomocy? Pójdź do lekarza, gdy stale czujesz się smutny i z każdym dniem twoje samopoczucie jest gorsze. A jeżeli ktoś z twojego otoczenia zachowuje się w następujący sposób, koniecznie skontaktuj go z lekarzem, ponieważ są to oznaki zbliżającej się próby samobójczej:

• chory rozdaje swoje rzeczy, mówi o potrzebie uporządkowania swoich spraw,
• kaleczy się i zachowuje autodestrukcyjnie,
• ma huśtawkę nastrojów, po okresie niepokoju nagle staje się spokojny,
• często mówi o śmierci lub samobójstwie,
• wycofuje się z kręgu przyjaciół, nie chce wychodzić z domu.

Nerwica depresyjna stanowi zagrożenie dla życia, dlatego nie warto lekceważyć jej objawów. Im szybciej chory trafi do lekarza, tym większe szanse na wyleczenie i powrót do normalnego życia.

Źródła

1. Bilikiewicz A., Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2776-4.
2. Hammen C., DEPRESJA – modele kliniczne i techniki terapeutyczne, GWP, Gdańsk 2004, ISBN 83-89574-37-3.
3. Jarema M., Psychiatria w praktyce, Medical Education, Warszawa 2011, ISBN 978-83-62510-06-1.
4. Rachman S., Zaburzenia lękowe – modele kliniczne i techniki terapeutyczne, GWP, Gdańsk 2005, ISBN 83-89574-54-3.